ΑΡΧΗΓΟΣ

ΑΡΧΗΓΟΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Απάντηση στα ορφανά του Στάλιν και του Μαρξ


Καταλαβαίνουμε τον πανικό των κουμουνιστών, οι οποίοι, βλέποντας τις λαϊκές μάζες (που κάποτε δήθεν αντιπροσώπευαν) να εναποθέτουν πλέον τις ελπίδες τους στο γνήσιο λαϊκό εθνικιστικό κίνημα της Χρυσής Αυγής, προσπαθούν μέσω της πεπαλαιωμένης συνταγής του πετάγματος λάσπης να δημιουργήσουν ανάχωμα στο εθνικιστικό ποτάμι, που σε λίγο χρονικό διάστημα είναι βέβαιο ότι θα πνίξει τα όποια όνειρα έτρεφαν για ανάσταση εκ νεκρών, δεν περιμέναμε όμως ποτέ ότι αυτοί οι κατ' εξοχήν άθεοι, οι μη έχοντες ιερό και όσιο, θα έφταναν μέσα στην απόγνωσή τους στο σημείο να ασχολούνται και με τις θρησκευτικές τελετές των Ελλήνων. Αφού λοιπόν αντί να ψάχνουν μία τρύπα να κρυφτούν γράφουν και ανακοινώσεις  κατά του Λαϊκού Συνδέσμου, ας πάρουν την απάντησή τους, λίγο πριν την οριστική απάντηση που θα τους δώσει ο Ελληνικός λαός.
1. Οι Χρυσαυγίτες είμαστε Έλληνες, απλοί λαϊκοί άνθρωποι, πιστοί στις αρχές των προγόνων μας και στο δόγμα Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια.
2. Όπου και όποτε μας χρειαστούν οι συμπατριώτες αδελφοί μας θα είμαστε δίπλα τους, πάντα στα πλαίσια του νόμιμου και του ηθικού.
3. Όταν ο Ελληνικός λαός ξυπνήσει από το λήθαργο που τον έριξαν τα εθνοπροδοτικά κόμματα της μεταπολίτευσης και αποφασίσει να δώσει τα ηνία της χώρας στους Έλληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής, τότε είναι βέβαιο ότι σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα δει να λύνονται τα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζει, στα οποία αυτή τη στιγμή η Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να δώσει άμεση και οριστική λύση γιατί δεν έχει τη δύναμη της Εξουσίας, την οποία βρίσκει καθημερινά απέναντί της. Το ίδιο βέβαια ισχύει και σε τοπικό επίπεδο.
4. Αντί αυτοί οι επαίσχυντοι εθνοπροδότες να βγάζουν το σκασμό, τη στιγμή που το Πανελλήνιο βράζει από τις άγριες δολοφονίες και τους βιασμούς Ελλήνων κι Ελληνίδων από τα λαθροόρκ που έχουν εισβάλει στην πατρίδα μας και όταν οι χριστιανοί σε Αφρική και Ασία σφάζονται ομαδικά από τους βάρβαρους ισλαμιστές, έχουν το θράσος να αναφέρονται σε δολοφονίες αλλοδαπών από Έλληνες, φασίστες, ρατσιστές κ.ά. Το μίσος σας κατά των Ελλήνων τελικά δεν έχει όρια. Φτου σας τομάρια! 
5. Ας τους δώσει επιτέλους κάποιος μία εφημερίδα των τελευταίων είκοσι ετών, προκειμένου να ενημερωθούν ότι ο κουμουνισμός απέθανε!
6. Ας τους δώσει κάποιος και μία εφημερίδα των τελευταίων τριών μηνών, μήπως αντιληφθούν ότι τα εκλογικά ποσοστά τους κινούνται πλέον στα όρια του στατιστικού λάθους και δεν αντιπροσωπεύουν πλέον τίποτα και κανέναν, ευρισκόμενοι μία ανάσα από τον οριστικό ενταφιασμό τους στις μαύρες σελίδες της Ιστορίας.
ΥΓ 1. Οι συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου που θα προκύψει από τις επόμενες Δημοτικές Εκλογές (όποτε και αν αυτές γίνουν) θα είναι σίγουρα πολύ πιο ενδιαφέρουσες, όταν ο κάθε λογής Κουνούπης, Γκουσγκούνης, Μαστουράτος, Χαμούρης κλπ. θα έχουν απέναντί τους έναν Έλληνα.  
ΥΓ 2. Αδελφοί μας συμπατριώτες, Έλληνες Κεφαλονίτες, μην απελπίζεστε. Μετά το Σκοτάδι έρχεται το ΦΩΣ! Χρόνια πολλά, η Παναγία και ο Άη Γεράσιμος μαζί μας!     

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πραγματοποιήθηκε χθες επίσκεψη, ύστερα από πρόσκληση της Ιεράς Μονής του Αγ. Γερασίμου, του επικεφαλή της Τ.Ο. Κεφαλονιάς της Χρυσής Αυγής Χουρμούζη Χριστόφορου, εν όψει των εορτασμών του Πολιούχου του νησιού μας και του ζητήθηκε η φύλαξη και προστασία του χώρου από τους Ρομά αλλά και από μικροπωλητές γενικότερα, τονίζοντάς του ότι η Ελληνική Αστυνομία αλλά και η Δημοτική, αδυνατούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους λόγω έλλειψης προσωπικού!

Με αφορμή  αυτό, θα θέλαμε να τονίσουμε τα εξής:




1. H Χρυσή Αυγή ουδέποτε  υποκαθιστά τις Αρχές και για κανένα λόγο.

2. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια υπάρχει η γνωστή σε όλους ''κόντρα'' μεταξύ πολιτείας και εκκλησίας για την οικονομική εκμετάλλευση του χώρου (έχουν προσφύγει και οι δύο πλευρές στα δικαστήρια). Η Χρυσή Αυγή δεν εμπλέκεται σε καμιά περίπτωση στο έργο της Ελληνικής Δικαιοσύνης, αλλά ούτε και στέκεται στο πλευρό του ενός ή του άλλου.

Προτείναμε  την πρόσληψη ιδιωτικής εταιρίας Security για την φύλαξη του χώρου, από την στιγμή που υπάρχει η οικονομική δυνατότητα.
Διαπιστώσαμε,  με μεγάλη μας λύπη, ότι ομάδες Ρομά υπάρχουν σε όλο τον περίγυρο του μοναστηριού, χωρίς κανέναν έλεγχο για τους βασικούς κανόνες υγιεινής και επιδίδονται σε κλοπές πορτοφολιών, αυτοκινήτων ακόμα και χρημάτων μέσα από την εκκλησία.
Είναι ντροπή οι αρμόδιοι να ανέχονται τέτοιες καταστάσεις, αδιαφορώντας παντελώς για τις χιλιάδες κόσμου που επισκέπτονται αυτές τις μέρες το νησί μας και μοναδικό τους ''άγχος'' να είναι ποιος  θα ''εισπράξει''........ Πολιτεία ή Εκκλησία!

ΥΓ. Μάρτυρας ενός τραγελαφικού συμβάντος έγινε ο Χ. Χουρμούζης τη μέρα της επίσκεψής του στο Μοναστήρι, όταν λεωφορείο με προσκυνητές από τη Ζάκυνθο έφυγε, ''ξεχνώντας'' πέντε επιβάτες, χωρίς ο οδηγός ή ο ξεναγός να τους αναζητήσουν. 



Φωτογραφίες από τους ''ξεχασμένους'' προσκυνητές.

Τακτική ήττα τουρκικού Στρατού στο Χάκαρι - Ελέγχει επτά ζώνες το ΡΚΚ




Μια έκταση της Τουρκίας, περίπου ίση με την έκταση της Δυτικής Θράκης ελέγχεται ολικώς ή μερικώς από τις κουρδικές δυνάμεις του ΡΚΚ στα νοτιανατολικά σύνορα με το Ιράκ και την Συρία και φαίνεται ότι για πρώτη φορά οι Κούρδοι δεν δείχνουν διάθεση αποχώρησης από τα εδάφη που έχουν καταλάβει! Κατά ένα περίεργο τρόπο αδιαφορούν για την τουρκική αντεπίθεση και την εμπλοκή πολύ υπέρτερων δυνάμεων στον αγώνα εναντίον τους.
Σε συνέντευξη του το ηγετικό στέλεχος του Kurdish Communities Union (KCK), Duran Kalkanπου σχετικά με τις επιχειρήσεις στο Şemdinli και την Çukurca που διεξάγεται τις 2 τελευταίες εβδομάδες,  είπε ότι "Κούρδοι μαχητές έχουν περικυκλώσει και καταλάβει πολλές περιοχές στις περιφέρειες των Şemdinli, Zap και Zagros αναγκάζοντας τον τουρκικό στρατό να μην μπορεί να βγει από τα φυλάκιά του. Μία είναι η λύση για τις δυνάμεις αυτές: ''Η θα παραδοθούν ή θα εξοντωθούν".  
Ως απάντηση (μάλλον πανικόβλητη) η τουρκική κυβέρνηση κήρυξε επτά ζώνες στην επαρχία Χακάρι, υπό στρατιωτικό νόμο έως τις 6 Οκτωβρίου του 2012, σύμφωνα με τον τοπικό κυβερνήτη της περιοχή. Κατ'αυτό τον τρόπο παραδέχεται η Τουρκία ότι ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΕΙ αυτές τις περιοχές...
Σύμφωνα με τον κυβερνήτη της επαρχίας οι εφτά περιοχές είναι οι εξής: «η ζώνη του Ικιγιακά, οι περιοχές ανατολικά του Σιρνάκ Μπεϊτουσεμπάπ, και Αλτινταγλάρ στα κεντρικά του Χακάρι, το όρος Μπουζούλ, η Αλαντούζ, οι ορεινοί όγκοι Μπάλκαγια, το Γκεντίτεπε και Καραντάγ, καθώς και οι ζώνες Τσαλαγιάν και Πιριντσεκέν».
Δηλαδή η Τουρκία θέτει υπό στρατιωτικό νόμο μία ολόκληρη περιοχή της επικράτειάς της και αυτό είναι η πρώτη φορά που το κάνει εδώ και πολλά χρόνια.
Βασικός στόχος η απομόνωση της περιοχής από Τουρκία θα απομονώσει τη περιοχή από τις αποστολές οπλων από την Συρία, αλλά και από το τις άλλες πηγές τροφοδοσίας των Κούρδων μαχητών.
Πάντως η Άγκυρα στέλνει συνέχεια δυνάμεις στην περιοχή και έχει καταγραφεί ήδη η άφιξη δύο μονάδων ορεινών καταδρομών.


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


Υπέρ των λαθρομεταναστών τα ορφανά του Τσαουσέσκου και του Στάλιν!



Μια ακόμη επιβεβαίωση του άθλιου λαθρομεταναστευτολάγνου ρόλου των κομμάτων της αριστεράς. Με αφορμή την αστυνομική επιχείρηση «Ξένιος Ζεύς» (που διατάχθηκε μόνο και μόνο για να κατευνάσει τις εντονότατες αντιδράσεις των Ελλήνων λόγω της αποκάλυψης ότι ο δράστης της βάναυσης κακοποίησης μιας 15χρονης Ελληνίδας στην Πάρο ήταν Πακιστανός…), τα ορφανά του Στάλιν και του Τσαουσέσκου έσπευσαν να εκδώσουν ανακοινώσεις με τις οποίες εκφράζουν την πάγια και αταλάντευτη συμπαράστασή τους στους λαθρομετανάστες. Ιδού η σχετική ανακοίνωση των ορφανών του Τσαουσέσκου:
«Η κυβέρνηση προσβάλλει και τον πολιτισμό μας. Πάνοπλοι αστυνομικοί συλλαμβάνουν με εντολή πρωθυπουργού οποιονδήποτε δε μοιάζει με Έλληνα και κινείται στο κέντρο της Αθήνας και όχι μόνο. Μεσημέρι Σαββάτου, Ιπποκράτους και Ακαδημίας. Δεκάδες γονατισμένοι άνθρωποι, οι περισσότεροι άντρες, φοβισμένοι, με σκυμμένο το κεφάλι είναι ακινητοποιημένοι από τις ειδικές ομάδες της ΕΛ.ΑΣ . Έκπληκτοι περαστικοί, ένιωθαν ότι βρίσκονται σε μια χώρα που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση και ζητούσαν εξηγήσεις για το οικτρό αυτό θέαμα που προσβάλει τους Έλληνες που έχουν περάσει κατοχή, προσφυγιά και μετανάστευση. Δεν έχει σημασία αν οι μετανάστες έχουν χαρτιά η όχι, οι οδηγίες είναι σαφείς. Σκούπα σε όλους. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά μαθαίνουμε έκπληκτοι από τα δελτία ειδήσεων ότι πρόκειται για το σχέδιο "Ξένιος Ζευς"!!! που έχει όχι μόνο τη στήριξη άλλα την εντολή του Πρωθυπουργού για να πραγματοποιηθεί. Θεωρούμε υποχρέωσή μας να ενημερώσουμε τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης και τον όποιο εμπνευστή αυτού του σχεδίου κατ´ αρχήν τι σημαίνει Ξένιος Ζευς: "Στην Αρχαία Ελλάδα η φιλοξενία εθεωρείτο πράξη αρετής. Τους ξένους προστάτευαν ο Ξένιος Δίας και η Αθηνά η Ξενία, όπως και οι Διόσκουροι Κάστωρ και Πολυδεύκης. Υπήρχε θεία απαίτηση για την περιποίηση των ξένων και εθεωρείτο αμάρτημα η κακή αντιμετώπισή τους". Η κυβέρνηση σε μια ύστατη προσπάθεια να κρύψει το πραγματικό της πρόσωπο κρύβεται πίσω από βαρύγδουπες εκφράσεις και επικοινωνιακά τρυκ, που στερούνται σοβαρότητας, και υποτιμα τη λογική, τη νοημοσύνη, τις γνώσεις μας και ότι μας έχει απομείνει και δεν μπορούν με τίποτα να το ξεπουλήσουν. Τον πολιτισμό μας. Αναρωτιόμαστε αν και σε αυτό το " επιχειρησιακό σχέδιο" της Κυβέρνησης συμμετέχουν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ. Ο ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ είναι αντίθετος με κάθε είδους πογκρόμ που προσβάλει την ανθρώπινη φύση και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το γεγονός ότι η επιχείρηση αυτή εξελίχθηκε την 4η Αυγούστου θλιβερή επέτειο της κατάλυσης της Δημοκρατίας από τον Ιωάννη Μεταξά το 1936 είναι τυχαίο;».
Ιδού και η σχετική ανακοίνωση των ορφανών του Στάλιν, που ακολούθησε: «Η επιχείρηση Ξένιος Ζεύς είναι επίδειξη απανθρωπιάς. Όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η σημερινή, με το κυνήγι των μεταναστών προσπαθεί να κρύψει ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης εξαθλιωμένων μεταναστών προκειμένου να μην προχωρήσουν στο εσωτερικό της ΕΕ βάσει του Δουβλίνου 2. Το μεγάλο πρόβλημα της συσσώρευσης μεταναστών που διαρκώς θα οξύνεται, δεν αντιμετωπίζεται με την επίδειξη βαρβαρότητας στα θύματα. Η κυβέρνηση με αυτόν τον τρόπο «επιχειρεί να κρύψει τις μεγάλες ευθύνες σε ό,τι αφορά στην αντιμετώπιση των εγκληματικών κυκλωμάτων και των συμμοριών των ναρκωτικών, της πορνείας, της διακίνησης μεταναστών. Να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα σε όσους μετανάστες θέλουν να φύγουν από τη χώρα προς άλλες χώρες της ΕΕ...».
Η πρότασή μας προς τα… ορφανά: αν αγαπούν τόσο πολύ τους λαθρομετανάστες, να τους πάρουν στα σπίτια τους και στα κομματικά τους γραφεία. Και να τους ταΐζουν από την παχυλή κρατική επιχορήγηση, την οποία εισπράττουν αδιαλείπτως! Ο Ελληνικός Λαός πάντως δεν τους θέλει εδώ και απαιτεί την άμεση απέλασή τους!

Απάντηση προς κάθε δύσπιστο




Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορεί μια ψευδής χαλκευμένη είδηση σε μηδενικής αξιοπιστίας διαδικτυακούς ιστότοπους πως η Χρυσή Αυγή "συστηματοποιήθηκε" και δεν μιλάει για το θέμα της Αγροτικής. Αυτό είναι το νέο επικοινωνιακό τρυκ των αποτυχημένων επικοινωνιολόγων, να πείσουν δηλαδή τον Λαό πως οι Αγωνιστές φόρεσαν... γραβάτες και έγιναν ένα με το σύστημα. Για κακή τους τύχη αυτό δεν θα γίνει ποτέ, καθώς το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα θα συνεχίσει απροσκύνητο τον Αγώνα για απελευθέρωση της Πατρίδας μέχρι τελικής νίκης και ο Ελληνικός Λαός έχει πια ξυπνήσει.
Πέρα από την παρέμβαση του Συναγωνιστή Ηλία Παναγιώταρου στην επιτροπή Οικονομικών υποθέσεων, πάγια θέση της Χρυσής Αυγής για τις τράπεζες είναι: "Άμεση εθνικοποίηση των τραπεζικών ιδρυμάτων που έχουν λάβει κεφαλαιακή ενίσχυση με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Συγχώνευση όλων των φαλιρισμένων ιδιωτικών τραπεζών σε μία ισχυρή εθνική τράπεζα."

Ζήτω η 4η Αυγούστου 1936, Ζήτω ο Ιωάννης Μεταξάς


4η Αυγούστου 1936 – Αφιέρωμα





«Τέσσερα άστρα γύρω-γύρω

Κι είναι στη μέση ήλιος λαμπρός
Τέσσερα χρόνια όλο μύρο
Κι ο ήλιος ο Αρχηγός».
«Έχω πίστη στον Χριστούλη
Σεβασμό στον Βασιλιά
Σαν μεγάλο πατερούλη
Αγαπώ τον Μεταξά».
(Ποιήματα του τότε νεολαίου της ΕΟΝ Μίκη Θεοδωράκη -του γνωστού- το πρώτο γραμμένο το 1940 αφιερωμένο στα 4 χρόνια διακυβερνήσεως της χώρας από το Εθνικό Καθεστώς της 4ης Αυγούστου και το δεύτερο αφιερωμένο στον Εθνικό Κυβερνήτη Ι. Μεταξά).
Η κυβερνητική μεταβολή και η εγκαθίδρυση του εθνικού-ολοκληρωτικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, επεβλήθη χωρίς να χυθεί ούτε μία σταγόνα ελληνικού αίματος! Την 10η βραδινή της 4ης Αυγούστου 1936, ο τότε πρωθυπουργός παραδίδει δύο διατάγματα στον Βασιλέα. Ο Βασιλεύς τα υπογράφει. Η εθνική μεταβολή έχει ήδη συντελεσθεί! Τόσο απλά!
Ο εθνικός κυβερνήτης Ι. Μεταξάς, εγεννήθη στις 12 Απριλίου του 1871 στην Ιθάκη. Το 1886 εισέρχεται στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Εξέρχεται της Σχολής το 1890, με βαθμό αποφοιτήσεως 19,9 (με άριστα το 20) και ονομάζεται ανθυπολοχαγός του Μηχανικού. Συμμετέχει στον ατυχή πόλεμο του 1897, ενώ τον Απρίλιο του ιδίου έτους συναντά για πρώτη φορά τον Διάδοχο και μετέπειτα Στρατηλάτη Βασιλέα Κωνσταντίνο. Το ίδιο έτος, ο Ι. Μεταξάς μεταβαίνει για μετεκπαίδευση στην Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου. Από την Γερμανία θα φύγει το 1903, τιμηθείς με την εξής επιγραφή στην Πολεμική Ακαδημία:«Ουδέν πρόβλημα άλυτον δια τον Ι. Μεταξά»! Επιστρέφει στην Αθήνα και το 1904 τοποθετείται στο νεοϊδρυθέν Σώμα Γενικών Επιτελών. Το 1906 έχει ήδη προαχθεί σε Λοχαγό. Το 1909, παντρεύεται την Λέλα Χατζηϊωάννου, που παρέμεινε πιστή σύντροφός του μια ολόκληρη ζωή. Απ’ τον γάμο αυτόν απέκτησε δύο κόρες. Όταν ο Βενιζέλος γίνεται πρωθυπουργός, ορίζει τον Ι. Μεταξά υπασπιστή του. Όταν ξέσπασαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι , ο Ι. Μεταξάς βρέθηκε στην πρώτη γραμμή και εισήλθε νικητής μαζί με τον Κωνσταντίνο, στα Ιωάννινα και στην Θεσσαλονίκη. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκει τον Ι. Μεταξά στο στρατόπεδο των ουδετερόφιλων. Διαφωνεί, λοιπόν, με τις επιλογές του Βενιζέλου, που τον αποστρατεύει πρόωρα το 1916, με τον βαθμό του Συνταγματάρχου.
Το 1917, εξορίζεται από το βενιζελικό καθεστώς στην… Κορσική! Μετά τις εκλογές του 1920 και την επάνοδον του Κωνσταντίνου, επανέρχεται και ο Ι. Μεταξάς. Επιστρέφει στον Στρατό, αλλά συντόμως αποστρατεύεται οριστικώς με τον βαθμόν του Στρατηγού. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, είναι ο αρχηγός του αποτυχημένου κινήματος Λεοναρδοπούλου-Γαργαλίδη, για το οποίο καταδικάζεται και καταφεύγει πολιτικός εξόριστος στην Ιταλία. Επιστρέφει στην πατρίδα το 1924 (αφού του είχε χορηγηθεί αμνηστία) και πολιτεύεται για πρώτη φορά με το «Κόμμα των Ελευθεροφρόνων», που είχε ιδρύσει ο ίδιος και λαμβάνει 54 έδρες (επί 250). Την ίδια χρονιά, το κόμμα του συμμετέχει στην κυβέρνηση και ο ίδιος αναλαμβάνει το υπουργείο Συγκοινωνιών. Το 1928 αποσύρεται αηδιασμένος από την πολιτική, αλλά επιστρέφει το 1934. Στις εκλογές του 1936, το κόμμα του καταλαμβάνει 17 έδρες στην νέα βουλή, συμμετέχει στην κυβέρνηση και ο ίδιος αναλαμβάνει (τον Μάρτιο) το υπουργείο Στρατιωτικών. Τον Απρίλιο του 1936 πεθαίνει ο πρωθυπουργός Δεμερτζής και ορκίζεται πρωθυπουργός ο Ι. Μεταξάς, με πεντάμηνη θητεία. Εν τω μεταξύ, ξεσπούν κοινωνικές ταραχές, προετοιμασμένες μεθοδικά από το ΚΚΕ, με σκοπό την πρόκληση εμφυλίου πολέμου. Ήδη, έχει ξεσπάσει όμοια σύγκρουση στην Ισπανία. Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Το ΚΚΕ ρίχνει το γάντι στην κυβέρνηση Μεταξά και προκηρύσσει γενική απεργία για τις 5 Αυγούστου 1936. Θα είναι η μέρα αυτή η αρχή ενός αιματηρού ελληνικού εμφυλίου πολέμου;
Ο Ι. Μεταξάς, αντιλαμβάνεται αμέσως τον κίνδυνο και γράφει στο ημερολόγιό του: «Δι’ ημάς τους Έλληνας, το πρόβλημα δεν είναι πως θα μείνομεν στον κοινοβουλευτισμόν, αλλά δια ποιας θύρας θα εξέλθομεν αυτού. Δια της θύρας του κομμουνισμού ή δια της θύρας του Εθνικού Κράτους; Ας εκλέξομεν». Ο Ι. Μεταξάς δεν έχει κανένα δίλημμα και την 4η Αυγούστου προλαβαίνει τους κομμουνιστάς και επιβάλλει τον δεύτερο δρόμο της εξόδου από τον κοινοβουλευτισμό: το Εθνικό Κράτος! Δίδει δε αμέσως το ακριβές στίγμα του Νέου Κράτους: «Η Ελλάς από της 4ης Αυγούστου έγινε κράτος αντικομμουνιστικό, κράτος αντικοινοβουλευτικό, κράτος ολοκληρωτικό, κράτος με βάση αγροτική και εργατική και κατά συνέπειαν κράτος αντιπλουτοκρατικό. Δεν έχει βέβαια κόμμα ιδιαίτερο να κυβερνά. Αλλά κόμμα είναι όλος ο λαός, εκτός από τους αδιόρθωτους κομμουνιστάς και τους αντιδραστικούς παλαιοκομματικούς».
Υπάρχουν βεβαίως κι άλλες, πληρέστερες αναφορές με τις οποίες ο Ι. Μεταξάς δίδει το ιδεολογικό του στίγμα. Ας τις παρακολουθήσουμε. Στα Τετράδια των Σκέψεών του, λοιπόν, αναφέρει στις αρχές του 1940, περί της λεγομένης «αντιπροσωπευτικής» ή «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας» (δυτικού τύπου) τα εξής:«Ας εξετάσουμε καλά τι θα πει Δημοκρατία – η Democracy- είναι το παιδί του καπιταλισμού. Είναι το όργανο με το οποίο ο καπιταλισμός κυριαρχεί πάνω στην λαϊκή μάζα. Είναι το όργανο με το οποίο κατορθώνει, ο καπιταλισμός, να παριστάνει την θέλησή του ως την λαϊκή θέληση. Αυτό το είδος της Δημοκρατίας χρειάζεται εκλογές καθολικής μυστικής ψηφοφορίας, άρα οργανωμένα κόμματα και συνεπώς μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται για τον ίδιο λόγο εφημερίδες, άρα μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται εκλογική οργάνωση κάθε φορά και εκλογικούς αγώνες, άρα χρήματα. Κι άλλα τόσα που απαιτούν κεφάλαια. Επομένως, μόνο οι κάτοχοι του μεγάλου κεφαλαίου ή τα όργανά τους, μπορούν να κάνουν τέτοιους αγώνες. Άνθρωποι ή ομάδες ανθρώπων χωρίς κεφάλαια, όσο μεγάλα κι αν είναι τα ιδανικά που υπερασπίζονται, είναι προορισμένοι να χάσουν. Όταν έχει κανείς τις εφημερίδες, μορφώνει και την κοινή γνώμη όπως θέλει. Κι αν ακόμα υπερασπίζεται πράγματα που γυμνά θα τα απεστρέφετο ο λαός, τα σκεπάζει με τέτοια δημοσιογραφικά ρούχα ώστε να τα καταπίνει ο λαός. Ή κι αν δεν τα καταπίνει, βάζει τις εφημερίδες να γράφουν πως τα κατάπιε. Και τότε ο καθένας πιστεύει ότι όλοι οι άλλοι τα κατάπιαν και υποτάσσεται κι αυτός. Λοιπόν, η Δημοκρατία είναι το μονογενές και γνήσιο παιδί του καπιταλισμού».
Συνεχίζοντας, στο ίδιο κείμενο, ο Ι. Μεταξάς αναφέρει περί των κοινωνικών συστημάτων: «Από την μία μεριά ο καπιταλισμός, για να συσσωρεύσει τα κεφάλαια στα χέρια που τον εκπροσωπούν και να κάνει όλον τον κόσμο σκλάβους του –μα σκλάβους που να νομίζουν πως είναι ελεύθεροι- έχει ανάγκη της ελευθέρας οικονομίας και του περιορισμού του κράτους από κάθε επέμβαση εις την οικονομίαν της κοινωνίας. Και αν πάλι, που και που χρειάζεται καμιά επεμβασούλα, πάλι πρέπει η μηχανή του κράτους να’ ναι στα χέρια του, ώστε η επέμβαση , πάντα όσο το δυνατόν μικρότερη, να’ ναι πάντα προς όφελός του. Κράτη που επικρατεί η διευθυνομένη οικονομία, όσον κι αν είναι δημοκρατικά –και εννοούμε τέτοια που αποσκοπούν στο γενικό συμφέρον του λαού- δεν συμφέρουν τον καπιταλισμό. Γιατί μέσα σε τέτοια κράτη δεν είναι δυνατή η εκμετάλλευση του συνόλου του λαού από τους εκπροσώπους του καπιταλισμού. Ακόμα, δε, περισσότερο όταν αυτά τα κράτη είναι και ολοκληρωτικά. Γιατί εκεί μέσα ούτε καν τον τύπο μπορεί ο καπιταλισμός να έχει στα χέρια του, ούτε την κοινή γνώμη να διευθύνει κατά τα συμφέροντά του, ούτε με κομματικές μανούβρες να αναποδογυρίζει ότι δεν τον συμφέρει, ούτε με εκλογές να γίνεται κύριος της κρατικής μηχανής».
Συμφώνως με τις αρχές του αυτές, οργάνωσε ο Ι. Μεταξάς το Νέο Κοινωνικό Κράτος. Παίρνει μέτρα πρωτόγνωρα για την εποχή, υπέρ των εργατών και των αγροτών, που αποτελούσαν την βάση του καθεστώτος, μέτρα τα οποία σήμερα κατεδαφίζονται από τους μνημονιακούς πολιτικάντηδες. Ποια ήταν αυτά τα μέτρα; Ιδού:
1ον) Καθιερώνεται το 8ωρο και η πληρωμή των υπερωριών.
2ον) Καθιερώνεται η υποχρεωτική αργία της Κυριακής.
3ον) Απαγορεύεται αυστηρά η παιδική εργασία.
4ον) Καθορίζονται κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων – το λεγόμενο «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» και υπογράφονται οι πρώτες συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
5ον) Ιδρύεται το ΙΚΑ.
6ον) Ιδρύεται η Εργατική Εστία.
7ον) Καθιερώνεται η υποχρεωτική διαιτησία μεταξύ κεφαλαίου και εργαζομένων.
8ον) Καθιερώνεται η Πρωτομαγιά ως επίσημη εθνική εργατική εορτή.
9ον) Καθιερώνεται η άδεια μετ’ αποδοχών.
10ον) Χαρίζονται τα αγροτικά δάνεια.
11ον) Ιδρύονται κρατικοί παιδικοί σταθμοί.
12ον) Η ανεργία εξαφανίζεται.
13ον) Για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους, ο προϋπολογισμός γίνεται πλεονασματικός.
14ον) Γίνεται ευρεία διανομή της γης, πλήθος αποξηράνσεων και αρδευτικών έργων, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση της γεωργικής παραγωγής και του εισοδήματος των αγροτών.
15ον) Ξεκινούν, το 1938, οι πρώτες γεωτρήσεις για άντληση πετρελαίου στο Κατάκολο Ηλείας.
Δικαίως, λοιπόν, ο Ι. Μεταξάς ανακηρύσσεται από τους ευεργετηθέντες εργάτες και αγρότες της χώρας, «Πρώτος Εργάτης» και «Πρώτος Αγρότης» αντιστοίχως.
Όμως, το νέο καθεστώς δεν είχε τον απόλυτο έλεγχο του κράτους. Υπήρχε κι άλλος πόλος εξουσίας, το Παλάτι. Ο Βασιλεύς Γεώργιος ο Β΄ έβλεπε την 4η Αυγούστου ως μια «παρένθεση» και δεν ενστερνιζόταν τις ιδέες του Ι. Μεταξά. Ο Ι. Μεταξάς τα γνωρίζει αυτά και ετοιμάζει την συνέχεια του καθεστώτος και μετά απ’ αυτόν. Ιδρύει, λοιπόν, την Εθνική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΟΝ), στην οποία εντάσσονται όλοι οι νέοι της Ελλάδος. Σκοπός της ΕΟΝ ήτο η ανάπτυξη του εθνικού και αγωνιστικού φρονήματος της νεολαίας, η πάταξη του ατομικιστικού πνεύματος, η ανάπτυξη του αισθήματος της αλληλεγγύης στην λαϊκή κοινότητα και η ανάδειξη της νέας ηγεσίας του έθνους, εφόσον δεν υπήρχε ιδιαίτερο κόμμα για να γίνει η ανάδειξη μέσω αυτού. Οι νέοι της θρυλικής ΕΟΝ έμελλε να γίνουν οι δημιουργοί του έπους του ’40. Ήταν τέτοια η απήχηση της ΕΟΝ, που αργότερα, στα χρόνια της κατοχής, οι κομμουνιστές ονόμασαν ΕΠΟΝ την νεολαία του ΕΑΜ, για λόγους προφανείς. Ο Ι. Μεταξάς είχε δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στο θέμα της ΕΟΝ και αποκαλούσε τους νεολαίους «τα παιδιά μου». Το θεωρούσε προσωπικό του έργο, έργο ζωής. Κι ήταν πράγματι το μέγιστο εθνικό του επίτευγμα.
Τεράστιο υπήρξε επίσης το έργο του Ι. Μεταξά στον τομέα της τέχνης, των γραμμάτων και του ελληνικού πολιτισμού. Είπαν γι’ αυτόν και το έργο του κορυφαίες καλλιτεχνικές και πνευματικές προσωπικότητες της εποχής: «Ο Μεταξάς είναι αντάξιος του Λεωνίδα και του Παλαιολόγου» (Αιμίλιος Βεάκης). «Το μεγάλο πνεύμα του Μεταξά δεν άφησε καμία πτυχή της ελληνικής ζωής, χωρίς να ρίξει απάνω της το στοργικό φως του. Το ελληνικό θέατρο χρωστάει σ’ αυτόν την αναγέννησή του» (Μαρίκα Κοτοπούλη). «Η αγάπη του για την τέχνη και τους καλλιτέχνες είναι απεριόριστη. Ο Μεταξάς δεν αρνήθηκε ποτέ ότι του ζητήθηκε για την προστασία και την προαγωγή της ελληνικής τέχνης» (Παντελής Πρεβελάκης).
«Προβλέπω πόλεμον μεταξύ Αγγλικού και Γερμανικού συγκροτήματος. Πόλεμο πολύ χειρότερο του προηγουμένου. Εις τον πόλεμον αυτόν θα κάνω ό,τι μπορώ δια να μην εμπλακεί η Ελλάς, αλλά τούτο, δυστυχώς, είναι αδύνατον». Αυτά τα προφητικά λόγια έγραφε στο ημερολόγιό του ο Εθνικός Κυβερνήτης το 1936. Πρώτο, λοιπόν, μέλημα του Νέου Κράτους ήταν η δημιουργία αξιόμαχου Στρατού και η εξασφάλιση των μέσων για κάτι τέτοιο. Επ’ αυτού δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πολλά. Το Έπος του ’40 αποδεικνύει περίτρανα την επιτυχία εις αυτόν τον τομέα!
Αλλά και η εξωτερική πολιτική του Ι. Μεταξά υπήρξε υποδειγματική, προς την κατεύθυνση της πάση θυσία μη εμπλοκής της Ελλάδος στην επερχόμενη ανθρωποσφαγή. Ναι, ήταν αλήθεια ότι ο Ι. Μεταξάς θα προτιμούσε προσωπικά μια γερμανική νίκη, αλλά δεν προσέδεσε την Ελλάδα στο άρμα κανενός. Ακολούθησε πολιτική ίσων αποστάσεων από τους εμπλεκομένους στις συμμαχίες της εποχής. Πολιτική πραγματικής ουδετερότητος και εθνικής ανεξαρτησίας. Και τα κατάφερε ως τα τέλη του ’40 να κρατήσει την χώρα έξω από τον πόλεμο, μέχρι που μας επετέθησαν αναιτίως οι Ιταλοί. Τότε που ο Ι. Μεταξάς είπε το μεγάλο «Όχι», δημιουργώντας την βάση για το Έπος που ακολούθησε.
Επίσης, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου έπληξε με αποφασιστικότητα το ξενοκίνητο και ξενόδουλο ΚΚΕ. Από την μία με τα τολμηρά και πρωτοποριακά φιλεργατικά και φιλαγροτικά του μέτρα στέρησε από τους κομμουνιστές την δυνατότητα εκμεταλλεύσεως των κοινωνικών αιτημάτων. Κι απ’ την άλλη, με τον δαιμόνιο υπουργό Ασφαλείας, Κωνσταντίνο Μανιαδάκη, κατεξευτέλισε και διέλυσε το ΚΚΕ. Αφού στην αρχή εξάρθρωσε όλον τον παράνομο μηχανισμό του κόμματος, έκανε τα περισσότερα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ «δηλωσίες» και «πράκτορες της ασφάλειας». Πλέον, κανείς κομμουνιστής δεν είχε εμπιστοσύνη σε κανέναν! Ακόμη και παράνομο «Ριζοσπάστη» εξέδιδε και διακινούσε το υπουργείο Ασφαλείας, σπέρνοντας την αμφιβολία μεταξύ τους, για το ποιος από τους δύο «Ριζοσπάστες» -αυτός που εξέδιδαν παράνομα τα απομεινάρια του κόμματος ή αυτός που εξέδιδε η ασφάλεια- ήταν ο γνήσιος! Έλεγε μετά τον πόλεμο σε συνέντευξή του το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης: «Στα τέσσερα χρόνια της δικτατορίας του, μας χάλασε ό,τι είχαμε φτιάξει σε 15 χρόνια. Ακόμα λίγο και η κατάσταση θα άλλαζε ριζικά. Ήρθε, όμως, ο Μεταξάς και κατάφερε να εκμηδενίσει όλη αυτή την αναρχία που μας εξυπηρετούσε».
Αυτό ήταν το καθεστώς της 4ης Αυγούστου και τα επιτεύγματά του. Βεβαίως, τα χρόνια που ακολούθησαν με την αναγκαστική είσοδο της Ελλάδος στον πόλεμο –ελέω των Ιταλών- και με τον εξαιρετικά ύποπτο –τουλάχιστον!- και πολύ βολικό για ορισμένους «θάνατο» του Μεταξά, αλλά και τα κατοπινά τραγικά γεγονότα γύρισαν την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω και η σπορά που έριξε ο Ι. Μεταξάς εχάθη, με ολέθρια αποτελέσματα για την Ελλάδα μας.
Ως επίλογο, θα παραθέσω την άποψη για τον Ι. Μεταξά και το έργο του, του γνωστού (μακαρίτη πλέον) αριστερού συγγραφέως Βασίλη Ραφαηλίδη, από το βιβλίο του «Ιστορία του Νεοελληνικού κράτους 1830-1974»):
«Ο Μεταξάς κάθε άλλο παρά τυχαίος ήταν. Έχουμε την τάση να υποτιμούμε τους δικτάτορες. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση να χαρακτηρίζουμε τον Μεταξά «νάνο», κάνοντας ανόητη αναφορά στο ανάστημά του. Ο Μεταξάς δεν ήταν νάνος, ήταν λαϊκός ηγέτης» (σελ. 137).
«Βέβαια, ο Μεταξάς έστειλε στην εξορία κόσμο και κοσμάκη. Όμως δεν ήταν ο εφευρέτης της εξορίας. Άλλωστε και ο Βενιζέλος έστειλε στην εξορία ουκ ολίγους και μάλιστα όχι στα ελληνικά νησιά, αλλά στην μακρινή Κορσική, για μεγαλύτερη ασφάλεια» (σελ. 139).
«Όπως και να’ ναι, δεν πρέπει να αποσιωπούμε πως ο Μεταξάς είναι αυτός που: καθιέρωσε το θεσμό των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, επέβαλλε το θεσμό της κοινωνικής περίθαλψης, καθιέρωσε το θεσμό της υποχρεωτικής άδειας, επέβαλλε το οχτάωρο κ.λπ.» (σελ. 139).
«Κατά τη διάρκεια της υπουργίας του σε πολλές κυβερνήσεις πριν γίνει δικτάτορας, συνέβαλλε αποφασιστικά στο να αποκτήσει η Ελλάδα δρόμους της προκοπής» (σελ. 140).
«Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε τον Μεταξά. Όπως και οι Ιταλοί που αγάπησαν τον Μουσολίνι, όπως και οι Γερμανοί που αγάπησαν τον Χίτλερ, όπως και οι Ισπανοί που αγάπησαν τον Φράνκο» (σελ. 153). 
Γ. Δημητρακόπουλος
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός
Π. Φάληρο - Αθήναι

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Ο Ιωάννης Μεταξάς μιλά για την δημοκρατία και τον καπιταλισμό το 1940, λες και ήταν σήμερα...




«Αυτή λοιπόν η Δημοκρατία -η Democracy- είναι το παιδί του Καπιταλισμού. 
Είναι το όργανο με το οποίο ο Καπιταλισμός κυριαρχεί επάνω στη λαϊκή μάζα. 
Είναι το όργανο με το οποίο κατορθώνει ο Καπιταλισμός να παριστάνει τη θέλησή του ως τη λαϊκή θέληση.
Αυτό το είδος της Δημοκρατίας χρειάζεται εκλογές καθολικής μυστικής ψηφοφορίας, άρα οργανωμένα κόμματα, και συνεπώς μεγάλα κεφάλαια. 
Χρειάζεται για τον ίδιο λόγο εφημερίδες, άρα μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται εκλογική οργάνωση κάθε φορά και εκλογικούς αγώνες, άρα χρήματα. 
Και τόσα άλλα που απαιτούν κεφάλαια. Επομένως, μόνον οι κάτοχοι του μεγάλου κεφαλαίου ή τα όργανά τους μπορούν να κάνουν τέτοιους αγώνες. Όταν δε έχει κανείς τις εφημερίδες τότε μορφώνει και την κοινή γνώμη όπως θέλει. 
Κι αν ακόμη υπερασπίζεται πράγματα που γυμνά θα τα απεστρέφετο ο λαός, τα σκεπάζει με τέτοια δημοσιογραφικά ρούχα ώστε να τα καταπίνει ο λαός. 
Ή και αν δεν τα καταπίνει, βάζει τις εφημερίδες να γράφουν πως τα κατάπιε. Και τότε ο καθένας πιστεύει ότι όλοι οι άλλοι τα κατάπιαν. Και υποτάσσεται και αυτός. Λοιπόν, η Δημοκρατία είναι το μονογενές και γνήσιον παιδί του Καπιταλισμού, και το όργανό του που επιβάλλει τη θέλησή του κάνοντάς την να φαίνεται ως η λαϊκή θέληση. 
Από την άλλη μεριά ο Καπιταλισμός, για να συσσωρεύσει τα κεφάλαια στα χέρια που τον εκπροσωπούν, και να κάνει όλον τον άλλο κόσμο σκλάβους του – μα σκλάβους που να νομίζουν πως είναι ελεύθεροι – έχει ανάγκη της ελευθερίας οικονομίας και του περιορισμού του Κράτους από κάθε επέμβαση εις την οικονομία. 
Και αν πάλι που και που χρειάζεται καμιά επεμβασούλα, πάλι πρέπει η μηχανή του κράτους να είναι στα χέρια του, ώστε η επέμβαση, πάντα όσον το δυνατόν μικρότερη, να είναι πάντα προς όφελός του…» («Τετράδιο Σκέψεων», 1940).