ΑΡΧΗΓΟΣ

ΑΡΧΗΓΟΣ

Κατέθεσε τις υπογραφές η Χρυσή Αυγή για τον ανδριάντα του Ιωάννη Μεταξά

     Κατέθεσε τις υπογραφές η Χρυσή Αυγή για τον ανδριάντα του Ιωάννη Μεταξά
    Το πρώτο αίτημά της προς το Δήμο Κεφαλονιάς για την αποκατάσταση του ανδριάντα του Ιωάννη Μεταξά έπεσε στο κενό και ως εκ τούτου η Χρυσή Αυγή έβαλε σε εφαρμογή το Plan B με την κατάθεση υπογραφών των πολιτών.
    Ρεπορτάζ: Γιώργος Χαλαβαζής
    Ο επικεφαλής του Πυρήνα της Χρυσής Αυγής στην Κεφαλονιά Χριστόφορος Χουρμούζης, συνοδευμένος από το μέλος του Πυρήνα Χρήστο Δάβουλο, κατέθεσε στο δήμο περίπου 350 υπογραφές πολιτών και εν συνεχεία έκανε την ακόλουθη δήλωση.
    DSC 0561

    DSC 0562

    DSC 0568

    DSC 0571

    DSC 0573

    Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ “ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ"

     Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου
    «Ο βουλευτής κι ο δάσκαλος. Τα πιάσαν
    όλα τα πόστα! Νους, καρδιά, δικά τους.


    Δέσαν το νου· την καρδιά τη ντροπιάσαν.
    Νά το ρουσφέτι νά κι η ελληνικούρα,
    τ’ άρματά τους. Με κείνα μας χαλάσαν.
    Η σκέψη, νούλα. Η Τέχνη, πατσαβούρα.
    Ο ψευτοαττικιστής κι ο ψηφοφόρος…»

    ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

    Εκτός βουλής ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ...

    Δεύτερο κόμμα η Χρυσή Αυγή - Πρώτος ο 
    ΣΥΡΙΖΑ - Εκτός βουλής ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ...


    Παρασκηνιακή δημοσκόπηση-σοκ στη δημοσιότητα - Δεύτερο κόμμα η Χρυσή Αυγή - Πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ - Εκτός βουλής ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ...

    Δεύτερο κόμμα δείχνει τη Χρυσή Αυγή "παρασκηνιακή" δημοσκόπηση της VPRC, η οποία έχει διαρρεύσει στη δημοσιότητα.
    Το κόμμα του Νίκου Μιχαλολιάκου φέρεται να συγκεντρώνει ποσοστό 27%, ακολουθώντας το 30,5% του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, ο οποίος παραμένει στην πρώτη θέση.

    Το ΠΑΣΟΚ κατακρημνίζεται στο 2,5%, μένοντας εκτός Βουλής, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση.

    Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στην τρίτη θέση με 20.0%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στην τέταρτη θέση με 10%.

    Την πέμπτη θέση καταλαμβάνει το ΚΚΕ με 6,5%.
    Τέλος, εκτός Βουλής μένει και η Δημοκρατική Αριστερά με πολύ χαμηλά ποσοστά στο 1,5 %.

    Μύθοι και αλήθειες για την 28η Οκτωβρίου

    Μύθοι και αλήθειες για την 28η Οκτωβρίου


    «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές»  (Διονύσιος Σολωμός)
    Η εφετινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου είναι ξεχωριστή. Επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια σήψεως και παρακμής, ένα εθνικιστικό κίνημα εισήλθε δυναμικά στα πολιτικά πράγματα της πατρίδος μας και είναι αποφασισμένο να σπάσει τις κατεστημένες αντιλήψεις και να τα αλλάξει όλα. Και πρώτα-πρώτα να αποκαταστήσει στο βάθρο της την πραγματική Ιστορία αυτού του τόπου, που τόσο έχει κακοποιηθεί και διαστρεβλωθεί από τους μαρξιστές και τους συνοδοιπόρους τους, υπό την ανοχή της… «χαζοχαρούμενης ελαφροδεξιάς», όπως ευφυώς  την αποκάλεσε ο βουλευτής μας κ. Χ. Παππάς.
    Προς την κατεύθυνση αυτή να κάνουμε σήμερα ένα βήμα και να αναφερθούμε στους μύθους και τις αλήθειες για την 28η Οκτωβρίου. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
    Μύθος 1ος: Το «ΟΧΙ» το είπε ο λαός κι όχι ο «φασίστας», «γερμανόφιλος» κ.τ.λ. Ι. Μεταξάς. Υπάρχει και μια παραλλαγή του μύθου: Ναι μεν ο Ι. Μεταξάς είπε το «ΟΧΙ», όχι όμως γιατί το ήθελε, αλλά γιατί… αναγκάσθηκε. Αλλιώς, θα τον ανέτρεπε ο λαός!
    Η αλήθεια: Ο μύθος αυτός είναι γελοίος, η δε παραλλαγή του ακόμα πιο γελοία. Ασφαλώς το «ΟΧΙ» το είπε πρώτα ο Ι. Μεταξάς και εν συνεχεία το είπε και ο ελληνικός λαός. Αν ο Ι. Μεταξάς είχε πει «ναι» και μέχρι που να καταλάβουν οι Έλληνες τι ακριβώς συμβαίνει, οι Ιταλοί θα είχαν πλημμυρίσει την χώρα. Η αλήθεια είναι ότι χωρίς το καθεστώς της 4ης Αυγούστου και τον Εθνικό Κυβερνήτη Ι. Μεταξά, δεν θα υφίστατο 28η Οκτωβρίου και το Έπος του ’40 δεν θα γραφόταν ποτέ!
    Μύθος 2ος: Ο ελληνικός λαός πολέμησε κατά του φασισμού.
    Η αλήθεια: Εάν κανείς ερωτήσει αυτούς που διαδίδουν τον μύθο για την φύση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, σίγουρα θα απαντήσουν ανεπιφυλάκτως: «ήταν ένα φασιστικό καθεστώς». Πως, λοιπόν, επολέμησε ο ελληνικός λαός κατά του φασισμού, ενώ εκυβερνάτο από ένα επίσης φασιστικό καθεστώς; Με την ίδια λογική (του παραλόγου) κάποιοι Ιταλοί μπορούν να ισχυρισθούν ότι και ο ιταλικός λαός πολέμησε κατά του… φασισμού (του ελληνικού). Η αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες πολέμησαν υπέρ βωμών και εστιών, υπέρ πατρίδος, κι όχι κατά του οποιουδήποτε πολιτεύματος.
    Μύθος 3ος: Η Ελλάς ήτο στρατιωτικώς απροετοίμαστη για πόλεμο.
    Η αλήθεια: Η Ελλάς ήτο πλήρως προετοιμασμένη για πόλεμο, και στρατιωτικώς και ηθικώς, καίτοι ο Ι. Μεταξάς είχε σκοπό να τηρήσει πάση θυσία αυστηρή ουδετερότητα. Το 1936, ο Ι. Μεταξάς είδε την βουλγαρική απειλή και ξεκίνησε την κατασκευή μεγάλων οχυρωματικών έργων, της περίφημης «Γραμμής Μεταξά», που κάλυπτε όλη την μεθόριο με την Βουλγαρία. Η κατασκευή της «Γραμμής Μεταξά» αποπερατώθηκε  το 1939. Με την Ιταλία δεν είχαμε βεβαίως κοινά σύνορα –τα αποκτήσαμε το 1939, μετά την αιφνίδια κατάληψη της Αλβανίας από τους Ιταλούς- οπότε ήταν αργά για να κατασκευασθεί κι εκεί μια ανάλογη «Γραμμή Μεταξά». «Εντός δύο και ημίσεος ετών κατορθώσαμεν να δαπανήσωμεν δια την πολεμικήν μας παρασκευήν 9 ½ δισεκατομμύρια δραχμών δια να οπλίσωμεν την Ελλάδα κατά ξηράν, θάλασσαν και αέραν, κατά τρόπον, ώστε υπερήφανα πλέον να δύναται να υπερασπίσει την ακεραιότητάν της και την τιμήν της», διακήρυττε το 1939 ο Ι. Μεταξάς. Έναν χρόνο αργότερα τα λόγια του εκείνα δικαιώθηκαν στα βορειοηπειρωτικά βουνά.       
    Μύθος 4ος: Ο Ι. Μεταξάς (ο «Μπαρμπα-Γιάννης» όπως τον αποκαλούσε ο ελληνικός λαός) ήταν «τύραννος», «δικτάτωρ», «καταπιεστής του λαού» κ.τ.λ., το δε καθεστώς του «λαομίσητο».
    Η αλήθεια: Κατ’ αρχάς, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν επεβλήθη δια της βίας. Ο Ι. Μεταξάς ήταν ήδη πρωθυπουργός της Ελλάδος από τον Απρίλιο του 1936, με την υποστήριξη όλων των κομμάτων της βουλής – εκτός του ΚΚΕ. Από τότε άρχισε το ΚΚΕ την έφοδο για κατάληψη της εξουσίας, οργανώνοντας απεργίες και αιματηρές συγκρούσεις με τον Στρατό και την Χωροφυλακή. Εξήγγειλε δε γενική πανελλαδική απεργία για την 5η Αυγούστου, που θα σήμαινε την αρχή εμφυλίου πολέμου, όπως στην Ισπανία. ‘Όμως, μια ημέρα νωρίτερα τους πρόλαβε ο Ι. Μεταξάς και με δύο διατάγματα διέλυσε την βουλή και τα κόμματα, ενώ ανέστειλε και ορισμένα άρθρα του Συντάγματος. Έτσι, χωρίς να ανοίξει μύτη, προέκυψε το εθνικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Εν συντομία, μερικά από τα κυριότερα επιτεύγματα του Ι. Μεταξά (τα οποία καταργούνται στις μέρες μας από τις κυβερνήσεις του Μνημονίου):
    1ον) Εξαφάνιση της ανεργίας.
    2ον) Ίδρυση του ΙΚΑ, της ΓΣΕΕ και της Εργατικής Εστίας.
    3ον) Καθιέρωση της αδείας μετ’ αποδοχών.
    4ον) Καθιέρωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
    5ον) Καθιέρωση του δώρου και των αμειβομένων υπερωριών.
    6ον) Καθιέρωση της αργίας της Κυριακής.
    7ον) Επιβολή κατωτάτου ορίου μισθών και ημερομισθίων (ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα).
    8ον) Καθιέρωση της Πρωτομαγιάς ως Εθνικής Εργατικής Εορτής.
    9ον) Απαγόρευση της εργασίας ανηλίκων.
    10ον) Υποχρεωτική προικοδότηση των εργατριών από τους βιομηχάνους.
    11ον) Δωρεάν εισιτήρια στους εργάτες για το θέατρο, τον κινηματογράφο κ.α. εκδηλώσεις, μέσω της Εργατικής Εστίας.
    12ον) Πλήρης διαγραφή των αγροτικών χρεών.
    13ον) Ίδρυση της Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας (ΕΟΝ).
    14ον) Αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού των, ανύψωση του ηθικού των, κατασκευή της «Γραμμής Μεταξά». Τα αποτελέσματα φάνηκαν στο Έπος του ’40.
    15ον) Αξιοποίηση του εθνικού πλούτου, με γεωτρήσεις για την ανεύρεση και άντληση των πετρελαίων μας –κατ’ αρχάς- στην περιοχή του Κατακώλου Ηλείας. Εάν δεν ερχόταν ο πόλεμος και διατηρείτο το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, η Ελλάς θα ήτο από την δεκαετία του ’40 μια πάμπλουτη πετρελαιοπαραγωγός χώρα και δεν θα φθάναμε ποτέ στα σημερινά χάλια!
    «Λαομίσητος», λοιπόν, ο Ι. Μεταξάς, συμφώνως με τους κομπλεξικούς μαρξιστές. Για να δούμε τι λέει επ’ αυτού ο Μίκης Θεοδωράκης («Καθημερινή» της 29/10/2006): «Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη Μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά».
    Ας πάρουμε και μια δεύτερη γνώμη. Για να δούμε, λοιπόν, τι λέει και ο γνωστός αριστερός συγγραφεύς Βασίλης Ραφαηλίδης («Ιστορία του νεοελληνικού κράτους 1830-1974»): «Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε τον Μεταξά».
    Μύθος 5ος: Όλοι οι Έλληνες πολέμησαν τον εισβολέα ενωμένοι σαν μια γροθιά.
    Η αλήθεια: Ναι, όλοι οι Έλληνες πλην των κομμουνιστών. Κι αυτό, γιατί από τον Αύγουστο του 1939 ίσχυε το διαβόητο γερμανο-σοβιετικό σύμφωνο  Ρίμπεντροπ-Μολότοφ. Μόλις άρχισε ο μεγάλος πόλεμος, κι ενώ οι Γερμανοί κατελάμβαναν μία προς μία τις χώρες της Ευρώπης, οι κομμουνιστές των χωρών αυτών αρνούντο –λόγω της ισχύος του συμφώνου- να πολεμήσουν! Είναι χαρακτηριστική η στάση των Γάλλων κομμουνιστών οι οποίοι την ώρα της γερμανικής επιθέσεως κατά της πατρίδος των, έριξαν το γνωστό σύνθημα «Πουρκουά - Πουρκουί» (γιατί και για ποιόν να πολεμήσουμε;). Τον καιρό εκείνο, πυκνώνουν τα σύννεφα του πολέμου πάνω από την πατρίδα μας. Οι Ιταλοί προβαίνουν συνεχώς σε προκλητικές ενέργειες, με αποκορύφωμα τον ύπουλο τορπιλισμό της «Έλλης», ανήμερα της Παναγίας. Τι έλεγε τότε το ΚΚΕ; Με προκήρυξή του τόνιζε: «Ο τορπιλισμός της Έλλης είναι το πιο σοβαρό σημάδι που δείχνει πως η δικτατορία είναι πουλημένη στους Άγγλους ιμπεριαλιστές και πως η Ιταλία πασχίζει να την ξαναφέρει στα νερά της». Η ελληνική πολιτική λοιπόν –σύμφωνα με τους... ατσίδες του ΚΚΕ προκάλεσε τον τορπιλισμό της Έλλης! Όσο, δε, για το ποιός θα ευθύνεται για την επικείμενη ιταλική εισβολή : «...Δεν έχει σημασία, γιατί την ιταλική εισβολή την προκαλεί αυτή τη φορά η τυχοδιωκτική πολιτική της βασιλο-μεταξικής δικτατορίας που δημιουργεί στην Ιταλία ανησυχίες για την ασφάλεια των νώτων της...», τονίζεται στην ίδια προκήρυξη (πηγή: «ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», τόμος Δ΄, σελ. 500-504).
    Η ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος,  βρήκε το ΚΚΕ διαλυμένο και τον αρχηγό του Ν. Ζαχαριάδη κρατούμενο στις φυλακές Κερκύρας. Την 2α Νοεμβρίου 1940, η εφημερίδα «Καθημερινή» δημοσίευσε μια επιστολή του Ζαχαριάδη για τον πόλεμο, την οποία χρησιμοποιούν σήμερα οι σύντροφοι των Βουλγάρων κομιτατζήδων για να αποδείξουν ότι ήσαν… αντιστασιακοί. Με την επιστολή του αυτή ο αρχηγός του ΚΚΕ –παραδόξως- καλούσε τον ελληνικό λαό να υπερασπισθεί την πατρίδα: «...Στον πόλεμο αυτό, διευθυνόμενο από την κυβέρνηση Μεταξά, πρέπει όλοι να δώσουμε τις δυνάμεις μας μέχρι τελευταίας ικμάδος. Όλοι στον αγώνα, ο καθένας από τη θέση του α ανήκει στην Ελλάδα και στο λαό της. Οι εργάτες όλου του κόσμου είναι στο πλευρό μας». Ωστόσο, η επιστολή αυτή θεωρήθηκε αργότερα πλαστή από το ΚΚΕ, με άρθρο του Πλουμπίδη (κατοπινού αρχηγού της δολοφονικής εαμικής οργανώσεως ΟΠΛΑ –Ομάδα Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών- περισσότερο γνωστού από την υπόθεση Μπελογιάννη) στον παράνομο «Ριζοσπάστη», τον Μάρτιο 1941, το οποίο τόνιζε: «Ιδιαίτερα, με το δημοσιευμένο στις φυλλάδες του Μεταξά της 2 Νοέμβρη πλαστό γράμμα του μεγάλου μας αρχηγού συν. Ζαχαριάδη, παράσυρε στην αυτοκτονία τον λαό» (πηγή: «ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», τόμος Ε΄, σελ. 36-37). Ο Πλουμπίδης (μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ) που μαζί με τους Κτιστάκη και Παπαγιάννη ήταν η «γνήσια» (η μη καθοδηγουμένη από την Ασφάλεια και τον Κ. Μανιαδάκη) διοίκηση του ΚΚΕ, είχε ρίξει τον Νοέμβριο του ’40 το σύνθημα «Πόλεμος στον πόλεμο», σύμφωνα με την εντολή της Μόσχας και της Γ΄ Διεθνούς.
    Ένα μήνα αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου 1940, ο Ζαχαριάδης έγραψε δεύτερη επιστολή, με την οποία κατήγγειλε τον πόλεμο της Ελλάδος ως «ιμπεριαλιστικό» και ζητούσε να σταματήσει αμέσως : «Ενάντια στη θέληση του λαού ο Μεταξάς έκανε και κάνει τον πόλεμο ενάντια στην Ιταλία σα μια επιχείρηση αντιλαϊκή-πλουτοκρατική-καταχτητική-φασιστική-ιμπεριαλιστική. Ο λαός είναι αποφασιστικά ενάντια σ’ ένα τέτοιο πόλεμο.  ...Έξω απ’ αυτά, η Ελλάδα δεν έχει καμμία θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία» (πηγή: «Ν. Ζαχαριάδη-Συλλογή Έργων», έκδοση Κ.Ε. του ΚΚΕ). Στη συνέχεια, ο Ζαχαριάδης γράφει και τρίτη επιστολή, στις 15 Ιανουαρίου 1941, με την οποία προχωράει ακόμα πιο πέρα: «Ο Μεταξάς από την πρώτη στιγμή έκανε πόλεμο φασιστικό-καταχτητικό… Το αίμα των φαντάρων μας χύνεται άδικα, σήμερα δε ο εγγλέζικος ιμπεριαλισμός εισπράττει σε αίμα των παιδιών της Ελλάδας, τους τόκους του κεφαλαίου που διέθεσε το 1935-36 για την παλινόρθωση του Γεωργίου και την εγκαθίδρυση της μοναρχοφασιστικής δικτατορίας του Μεταξά. Οι λαοί και φαντάροι της Ελλάδας και της Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέλφια και η συναδέλφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο ...»
    Κι ενώ τα στρατευμένα παιδιά του ελληνικού λαού αγωνίζονταν στο μέτωπο και απελευθέρωναν τη μία Βορειοηπειρωτική πόλη μετά την άλλη, οι εθνοπροδότες του ΚΚΕ τους καλούσαν να ...πετάξουν τα όπλα: «Καλούμε τους πολεμιστές μας ν’ αρνηθούν να πολεμήσουν πέρα απ’ τα σύνορα της πατρίδας μας. Τι ζητάμε στην Αλβανία; Που μας πάνε; Ο λαός μας δε θέλει δεύτερο Σαγγάριο» (πηγή: «ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», τόμος Ε΄, σελ. 11-16). Τέλος, ενώ επίκειται η γερμανική επίθεση, στις 18 Μαρτίου 1941, το ΚΚΕ κάνει την ακόλουθη προδοτική- πουρκουάδικη έκκληση: «Η Κ.Ε. καλεί τους φαντάρους, τους ναύτες και τους αεροπόρους μας να πάρουν στα χέρια τους τις διοικήσεις των μονάδων τους, εκλέγοντας προσωρινές επιτροπές, που ν’ αντιπροσωπεύουν όλους, από το στρατιώτη μέχρι το στρατηγό, όσοι συμφωνάνε σε τούτο το πρόγραμμα δράσης: Να προτείνουν ειρήνη στους απέναντι αντιπάλους τους και ν’ απαιτήσουν, απ’ το άλλο μέρος, παραίτηση της κυβέρνησης, σχηματισμό προσωρινής αντιπολεμικής κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας –ειρήνης, σταμάτημα του πολέμου, ακύρωση των συμφωνιών που κλείστηκαν με τους εγγλέζους και προσανατολισμό της χώρας προς τη Σοβιετική Ένωση. Η Κ.Ε καλεί την εργατική τάξη κι ιδιαίτερα τους εργάτες μεταφορών, ναυτεργάτες, λιμενεργάτες, αυτοκινητιστές κι εργάτες πολεμικών εργοστασίων, να εφαρμόσουν ενιαίο εργατικό αντιπολεμικό μέτωπο με όσους συμφωνάνε στην πλατφόρμα του Μετώπου εθνικής σωτηρίας-ειρήνης, συγκροτώντας επιτροπές εργοστασιακές κι επιχείρησης και να παλαίψουν με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, με κωλυσιεργία στην παραγωγή, με οικονομικές και πολιτικές απεργίες. Η Κ.Ε καλεί όλο τον εργαζόμενο λαό να πάρει παράδειγμα απ’ τον ηρωικό αδελφό λαό της Βουλγαρίας που κάνει ότι μπορεί για την αποκατάσταση της ειρήνης στα Βαλκάνια και την πραγματική συνεννόηση όλων των βαλκανικών λαών» (πηγή: «ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», τόμος Ε΄, σελ. 25-26). Ποιό ήταν «το παράδειγμα απ’ τον ηρωικό αδελφό λαό της Βουλγαρίας», που καλούσε το ΚΚΕ να μιμηθούμε; Ως γνωστόν, η Βουλγαρία είχε προσχωρήσει στον «Άξονα» και ο «ηρωικός αδελφός λαός της Βουλγαρίας» έραινε με άνθη τους Γερμανούς στρατιώτες που πέρασαν από κει. Σκεφθείτε, λοιπόν, τι μας καλούσε να κάνουμε το βουλγαροκομιτατζήδικο ΚΚΕ!
    Τέλος, ακόμα και την ώρα που οι Γερμανοί προήλαυναν στην Ελλάδα, στις 14 Απριλίου του 1941, οι αμετανόητοι προδότες του ΚΚΕ εξέδωσαν την παρακάτω πουρκουάδικη ανακοίνωση- όνειδος, με την οποία μιλάει για «την πλάνη του λαού πως ο πόλεμος ήταν δίκαιος»: «Καλούμε όλο το λαό να σκεφτεί πόσο διαφορετική θα ’ταν η θέση του, αν η επιστράτευση της 28ης Οχτώβρη 1940 μετατρεπόταν σε λαϊκό ξεσήκωμα. Να σκεφτεί πόσες μανάδες θα χαίρονταν τα παλληκάρια τους, πως η Μακεδονία, ή Θράκη και όλα όσα ακόμα θα χάσουμε, θα γλύτωναν και πως αντί για μαγνητικές νάρκες, μπόμπες, πείνα και καταστροφές, ο λαός μας θα είχε στη χώρα του πραγματική ελευθερία. Να σκεφτεί ακόμα πως αν το σωτήριο αυτό ξεσήκωμα δεν έγινε, αιτία είναι η πλάνη του λαού πως ο πόλεμος ήταν δίκαιος». (πηγή: Το ΚΚΕ από το 1918 έως το 1931», τόμος Α΄, έκδοση Κ.Ε. του ΚΚΕ, Αθήνα 1947, σελ. 518).
    Να κρατήσουμε, λοιπόν, το μήνυμα του «ΟΧΙ», απαλλαγμένο από την μαρξιστική προπαγανδιστική χιονοστιβάδα και τους μύθους των εμμίσθων προπαγανδιστών- παραχαρακτών της ενδόξου Ιστορίας μας. Ένα «ΟΧΙ» που είναι ιδιαιτέρως επίκαιρο σήμερα, που οι προδότες ξεπουλάνε την Πατρίδα και την Τιμή μας. Ένα «ΟΧΙ» που χρειάζεται τώρα να ξαναπούμε. Να το βροντοφωνάξουμε! Και δεν μας λείπουν πλέον οι «Μεταξάδες». Είναι οι βουλευτές της τιμημένης Χρυσής Αυγής του Ελληνισμού, οι άξιοι συνεχιστές του Εθνικού Κυβερνήτου Ι. Μεταξά και της 4ης Αυγούστου, που οδήγησε στο Έπος της 28ης Οκτωβρίου!
    Γ. Δημητρακόπουλος
    Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός
    Π. Φάληρο - Αθήναι

    ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΕΤΕΙΑΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ


    Η Τ.Ο. ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ & ΙΘΑΚΗΣ της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ αποφάσισε να μη συμμετέχει στις εκδηλώσεις για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, διότι θεωρεί αδιανόητο τη μέρα που εορτάζουμε το έπος του '40 και το ιστορικό "ΟΧΙ", ο ανδριάντας του Ιωάννη Μεταξά, του κορυφαίου Εθνικού Ηγέτη του 20ου αιώνα και τελευταίου νικηφόρου στρατηλάτη του Ελληνισμού, να βρίσκεται πεταμένος στα σκουπίδια του Δήμου Κεφαλονιάς, ενώ την ίδια στιγμή οι υπαίτιοι γι' αυτό το αίσχος θα παίρνουν θέση, χωρίς ίχνος ντροπής, στην εξέδρα των επισήμων. 
    Δηλώνουμε άπαξ και διά παντός ότι την 28η Οκτωβρίου οι Χρυσαυγίτες της Κεφαλονιάς κάνουν κατάθεση στεφάνου μόνο μπροστά στο άγαλμα του Μεταξά ή καθόλου. Επειδή και φέτος φρόντισαν οι ανθέλληνες κρατούντες του Δήμου Κεφαλονιάς να μην έχουν οι Έλληνες τη δυνατότητα να αποδώσουν τις τιμές που αρμόζουν στο μεγάλο Εθνάρχη Ιωάννη Μεταξά, ομάδα συναγωνιστών του  Πυρήνα μας θα προχωρήσει αντ' αυτού, το Σάββατο 27/10/2012, στη συλλογή των τελευταίων υπογραφών, στο αίτημα για την επανατοποθέτηση του αγάλματος στη θέση του,  από τους συμπατριώτες μας του Αργοστολίου. 
    Υ.Γ. Κύριε Γεράσιμε Μ. Μεταξά συγχαρητήρια. Είστε η ζωντανή απόδειξη του συνήθους φαινομένου, ένας ελαφρύς άνδρας να κουβαλά ένα βαρύ όνομα.  

    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 26/10/1912 - 26/10/2012 ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

    ΧΡΗΣΤΟΣ Η. ΠΑΠΠΑΣ




    26 Οκτωβρίου 1912. Ο Ελληνικός Στρατός, ανήμερα της εορτής του πολιούχου της πόλεως Θεσσαλονίκης, Αγίου Δημητρίου, εισέρχεται σε αυτήν και την απελευθερώνει μετά από σχεδόν 500 χρόνια τουρκικής κατοχής. Ο Ελληνικός λαός μονοιασμένος, αποφασιστικός, με πρωτοπορία τα στρατευμένα του νιάτα, κληρωτούς και εθελοντές, με όραμα και ιδανικά, μεγαλώνει την Ελλάδα. Πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, φωτισμένα μυαλά και άξιοι Έλληνες, συμπορεύονται προς υψηλούς στόχους, για το καλό της Πατρίδας.  26 Οκτωβρίου 2012. Ο Ελληνικός Στρατός ανήμερα της εορτής του πολιούχου της πόλεως Θεσσαλονίκης, Αγίου Δημητρίου, προετοιμάζεται για μια υποτονική παρέλαση, στις 28 Οκτωβρίου. Ο Ελληνικός Λαός σαστισμένος, εξοντωμένος, χωρίς όραμα και ιδανικά, με πρωτοπόρους στην εξόντωσή του σαπισμένα μυαλά και ανάξιους Έλληνες, τους ηγήτορές του, συμπαρασύρεται στον γκρεμό.


    Σε αυτούς τους ανάξιους έλληνες, πολιτικούς και μη, που είναι έτοιμοι να ξεπουλήσουν τα πάντα, τα δημόσια αγαθά, τους ίδιους τους Έλληνες, κάνοντάς τους ζητιάνους στην ίδια τους την Πατρίδα, να ξεπουλήσουν στους διεθνείς τοκογλύφους το μέλλον των επερχόμενων γενεών, με το πρόσχημα της σωτηρίας της Ελλάδος, σε αυτούς που παίζουν στα ζάρια τα ιμάτια της Ελλάδος όπως οι Ρωμαίοι στρατιώτες τα ιμάτια του σταυρωθέντος Χριστού, λέμε ένα βροντερό ΟΧΙ.





    Θα υπομείνουμε, θα παλέψουμε με νύχια και με δόντια, δεν θα απελπιστούμε, θα κρατήσουμε ψηλά το κεφάλι και το φρόνημά μας, με βαθιά την πίστη ότι πάντα μετά τη σταύρωση έρχεται η Ανάσταση. Η ανάσταση της Ελλάδας που θα σημάνει με μια ολόφωτη και ολόλαμπρη Χρυσή Αυγή που θα διαλύσει όλα τα σκοτάδια και τα δεσμά της σκλαβιάς. 


    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΙΑΨΕΥΣΗ




    Την Τετάρτη 24/10/2012, αναρτήθηκε στο kefalonia press είδηση, σύμφωνα με την οποία δύο κύριοι, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τη Χρυσή Αυγή, «ερωτοτροπούν μαζί της για το χρίσμα του υποψήφιου Δημάρχου Κεφαλονιάς». Μέχρι τη στιγμή σύνταξης της παρούσας δεν υπήρξε καμία διάψευση από τους αναφερόμενους στη συγκεκριμένη ανάρτηση κυρίους, οπότε θεωρώντας το συγκεκριμένο δημοσίευμα είτε αυθαίρετη κίνηση ετερόφωτης αυτοπροβολής τώρα που τα φώτα της δημοσιότητας στράφηκαν στο κόμμα μας είτε προϊόν της νοσηρής φαντασίας της ιδιοκτήτριας του συγκεκριμένου blog, διαψεύδουμε κατηγορηματικά την εν λόγω «είδηση».
    Η Χρυσή Αυγή δεν ασχολείται στη παρούσα φάση με τις δημοτικές εκλογές, αλλά με τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελληνική κοινωνία, τα οποία κάποιοι φαίνεται να τα έχουν λυμένα, γι’ αυτό και δύο χρόνια πριν τις επόμενες δημοτικές εκλογές ασχολούνται με «καρέκλες» κι εξουσία.
    Υπενθυμίζουμε σε όλους τους ενδιαφερόμενους ότι όταν θα φτάσει η ώρα των επόμενων εκλογών (δεν γνωρίζουμε αν θα είναι δημοτικές ή εθνικές) οι υποψήφιοι που θα επιλεγούν θα είναι άνθρωποι νέοι, άφθαρτοι και δεν θα έχουν τεθεί ξανά στο παρελθόν υποψήφιοι με κάποιο άλλο κόμμα.
    Όσον αφορά ειδικότερα τους διάφορους δόλιους ερωτοτροπούντες που ξαφνικά μας «ερωτεύτηκαν», ας απολαύσουν μία ωραία «χυλόπιτα».

    ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

    ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ

       

    Πέφτουν οι μάσκες 2...ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ!!



    Είναι πραγματικά απίστευτο το μέγεθος του πανικού που έχει κυριεύσει τους άλλοτε "κραταιούς" και "ακατάβλητους" κουμουνιστές. Η διαφαινόμενη πολιτική αποκαθήλωση της Αριστεράς, τους οδηγεί καθημερινά σε απερίσκεπτες κινήσεις απελπισίας. Ποιος θα περίμενε ποτέ, ότι θα έφταναν στο σημείο να ρίξουν από μόνοι τους το προσωπείο των "δημοκρατών", που με τόση επιμέλεια φρόντιζαν, στα 38 χρόνια της μεταπολίτευσης, να καλύπτει τον απόλυτο φασισμό που στην πραγματικότητα πρεσβεύουν.
    Ορίστε λοιπόν τι ομολόγησαν πάνω στη μεγάλη τους ταραχή, με την τελευταία τους ανακοίνωση, τα άπλυτα της ΚΝΕ Κεφαλονιάς: "Απαγορεύουμε στη Χρυσή Αυγή...να μιλάνε". Επιτέλους βγήκε από το ίδιο τους το στόμα η αλήθεια για το ποιοι πραγματικά είναι οι αριστεροί και τι είδους "δημοκρατία" έχουν επιβάλει στη χώρα μας. Θαυμάστε πατριώτες την "προοδευτική" νεολαία που εκτρέφει ο σταθερός πυλώνας της μεταπολιτευτικής κυνοβολευτικής "Δημοκρατίας", το κόμμα "του εγκλήματος και της προδοσίας" σύμφωνα με το χαρακτηρισμό που του απέδωσε ο "γέρος της δημοκρατίας" Γεώργιος Παπανδρέου, το ΚΚΕ.
    Συντρόφια (= συντραφήκατε = μαζί τα φάγατε) πάρτε το απόφαση. Την πατήσατε! Κομούνα τέλος, με οποιαδήποτε ταμπέλα κι αν εκπροσωπείται (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ.).
    Σε λίγες ώρες θα γιορτάσουμε την ιστορική επέτειο του έπους του '40 και του "ΟΧΙ" του Ιωάννη Μεταξά. Τα κουμούνια, τρέμοντας πλέον για το καθετί που μπορεί να ξυπνήσει την Εθνική Συνείδηση των Ελλήνων, έχουν επιδοθεί εδώ και ημέρες, είτε μέσω της κουμουνιστοκρατούμενης ΕΡΤ σε πανελλαδικό επίπεδο είτε μέσω των κατά τόπους αντιπροσώπων, σε μία παραληρηματική προσπάθεια διαστρέβλωσης της Ιστορίας, προσπαθώντας να σώσουν ότι δεν σώζεται. Στην Κεφαλονιά, οι υπεργολάβοι του ΠΑΜΕ τα έχουν δώσει όλα προκειμένου να πείσουν τους όποιους ανυποψίαστους έχουν μείνει στο νησί για τον "ηρωισμό" των ληστοσυμμοριτών και σφαγέων των Ελλήνων, των Ελασιτών του Κλάρα (τα εγκλήματα των Οθωμανών επί τουρκοκρατίας ωχριούν μπροστά στα βασανιστήρια και τις σφαγές του Βελουχιώτη και της συμμορίας του). Το αποκορύφωμα σε αυτή την ενορχηστρωμένη προπαγάνδα των τελευταίων ημερών ήταν ο "ιστορικός περίπατος" της ΕΛΜΕΚΙ, ο οποίος μας έδωσε την αφορμή να θυμίσουμε στους συμπατριώτες μας έναν άλλο "ιστορικό περίπατο", ξεχασμένο από όλους αλλά όχι από εμάς τους Χρυσαυγίτες, τον "περίπατο" των 300 Κεφαλονιτών στην Τατάρνα. Αφιερώνεται στα τελευταία εν Ελλάδι ορφανά του Στάλιν. Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Δαφερόπουλο από το Ντύσελντορφ της Γερμανίας για τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσε (ο πατέρας του παρέδωσε τις βέρες όσων δεν γύρισαν από εκείνο τον "περίπατο", στις δύστυχες γυναίκες τους). Κεφαλονίτες και Κεφαλονίτισες "απολαύστε" τον "ηρωισμό" των κουμουνιστών κατά τη δεκαετία του '40.

    Η ιστορία των 300 Κεφαλονιτών της Τατάρνας

    ΤΟΠΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΤΑΤΑΡΝΑΣ 1944-1945 


    Η ΤΑΤΑΡΝΑ είναι ένα ιστορικό Μοναστήρι δίπλα στον ποταμό Αχελώο. Τα παλιά κτίρια της Μονής έχουν βυθιστεί στα νερά του ποταμού ύστερα από τα υδροηλεκτρικά έργα και την υπερχείλιση των υδάτων που έγινε στην περιοχή τα τελευταία χρόνια. Τα νέα κτίρια, περισσότερο ευρύχωρα, δεν έχουν την γοητεία και την ιστορική αξία των παλιών. Είναι όμως πολυσύχναστα από πιστούς που τα επισκέπτονται ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα. Το μοναστήρι της Τατάρνας ή Τετάρνας είναι από τα πιο ιστορικά μοναστήρια της Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται στο νομό Ευρυτανίας δυτικά από το χωριό Τριπόταμος και πλησίον της παλιάς ιστορικής μονοκάμαρης γέφυρας με την ίδια ονομασία (γέφυρα Τατάρνας) στον ποταμό Αχελώο. Το παλιό ιστορικό μοναστήρι δεν υπάρχει πια, όπως και η παλιά γέφυρα. Κατέρρευσε δυστυχώς (το 1963) μετά από τους σεισμούς, που επακολούθησαν την κατασκευή του φράγματος των Κρεμαστών και την δημιουργία της ομώνυμης λίμνης. Μετά τους σεισμούς του 1963 και την καταστροφή της παλαιάς Μονής, ανοικοδομήθηκε το 1969 το νέο Μοναστήρι.
    Για να φθάσει κάποιος στο ιστορικό μοναστήρι θα διανύσει μια πυκνοδασωμένη περιοχή της Ευρυτανίας, ένα από τα μοναδικά αριστουργήματα που έχει προσφέρει η Ελληνική φύση. Στη διαδρομή προς το μοναστήρι, ο επισκέπτης από την Αθήνα, θεωρεί απαραίτητο να ανάψει κι ένα κερί στην Παναγία την Προυσσιώτισσα, έναν άλλο χώρο πίστεως και προσευχής, αφού στη διαδρομή - σε κάτι λαξευμένες πέτρες - οι πιστοί στέκονται  να αποθαυμάσουν τα «πατήματα της Παναγίας» όπως το θέλει ο θρύλος. Να θυμίσουμε ότι στις 22 Μαρτίου 1821 είχε γίνει η πρώτη μάχη της Επανάστασης στο γεφύρι της Τατάρνας, μεταξύ των Τουρκαλβανών, του Χασάμπεη Γκέκα και από Ελληνικής πλευράς των ανδρών του Οδυσσέα Ανδρούτσου, με τη συμμετοχή των Καλόγερων του Μοναστηριού της Τατάρνας υπό τον ηγούμενο Κυπριανό.
    Μοναστήρι: Στρατόπεδο ομήρων!
    Ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν ότι αυτός ο απόκοσμος χώρος προσευχής και ψυχικής μονώσεως είχε κάποτε μεταβληθεί σ' ένα στρατόπεδο αντιφρονούντων ομήρων του ΚΚΕ. Οι εκατοντάδες ηλικιωμένοι πια των οικογενειών που άφησαν εκεί συγγενείς τους, τρομοκρατούνται ακόμα στο όνομα Τατάρνα! Δεν έχει τη φήμη των ομαδικών εκτελέσεων της Ούλεν, του Μελιγαλά ή του Φενεού αλλά όποιος γνωρίσει τα γεγονότα του 1944 θα πεισθεί ότι ήταν κάτι ανάλογο. Ακόμα και κάποιοι Ιστορικοί που έχουν περισσότερες πληροφορίες για τη δολοφονική δράση του ΕΛΑΣ κατά την Κατοχή δεν εγνώριζαν τις λεπτομέρειες των γεγονότων της Τατάρνας.


    Οι 300 της Κεφαλονιάς
    Είχα ζήσει στην Κεφαλονιά, ως μαθητής, τη σύλληψη του πατέρα μου Κωνσταντίνου από το ΕΑΜ, όταν αφού εξαπάτησε τους κατοίκους, με συμφωνία της Συμμαχικής εκεί Αποστολής ότι όλοι θα ζήσουν σε ειρηνικές ημέρες αδελφοσύνης, συνέλαβε αμέσως τις πρώτες ώρες  της εκεί κυριαρχίας του (Σεπτέμβριος 1944) 300 περίπου επωνύμους του νησιού και τους έκλεισε   στις φυλακές ως «εχθρούς του λαού» (βλ. άρθρο «Εστίας» 24 Σεπτ. 2004). Μεταξύ των ομήρων της Κεφαλονιάς συγκαταλέγονταν και ο μεταπολεμικά σε δύο θητείες Δήμαρχος Αργοστολίου Μαρίνος Σπ. Κοσμετάτος (το 2006 ήταν εν ζωή, 99 ετών) που μαζί με τη γυναίκα του Ελένη διέσωσαν πολύτιμα ιστορικά αντικείμενα μετά τους σεισμούς του 1953 και εδημιούργησαν ένα από τα σημαντικότερα Λαογραφικά Μουσεία της χώρας. Τα αλαλάζοντα υπνωτισμένα πλήθη ξεπροβόδιζαν τους ομήρους κραυγάζοντας:
    «Δεν θέλουμε στρατούς και στόλους ούτε αγίους με σπαθιά ούτε παπάδες κοιλαράδες»
    κι ακόμα:
    «τι τις θέλουμε τις λίρες πούνε τόσο λαμπερές να τις κάνουμε μασέλες για να τρώνε οι γριές» 
    ενώ στην πλατεία του Αργοστολίου κυμάτιζε μια Ελληνική σημαία μ' ένα τεράστιο κόκκινο αστέρι στη γωνία και ένα σφυροδρέπανο. Αφού υπέστησαν βασανιστικές συμπεριφορές από τους διώκτες τους οι περισσότεροι φυλακισμένοι μετεφέρθησαν στη Μονή Τατάρνας από όπου έπαυσε κάθε επαφή με τους οικείους τους.


    «170 μέρες στα νύχια τους»
    Το μόνο διήγημα που είχα διαβάσει για την Τατάρνα και τον τρόπο που έζησαν εκεί οι Κεφαλλονίτες όμηροι ήταν ένα βιβλίο 105 σελίδων του Ρίκου Τύπου (ψευδώνυμο γνωστού καθηγητή της Γαλλικής στο Αργοστόλι, του οποίου ο γιος μεταπολεμικά έγινε ακραίος αριστερός δημοσιογράφος!). Η αφήγησή του έχει μορφή ημερολογίου και φαίνεται από τις λεπτομέρειες που διηγείται ότι κρατούσε κάποιες σημειώσεις. Αφού περιγράφει τις φρικτές συνθήκες που πέρασαν στη πρώτη περίοδο στις φυλακές του Αργοστολίου σημειώνει τα τραγούδια με τα οποία οι επονίτισες τους συνόδευαν, με τους ελασίτες φρουρούς στη Σάμη, για να τους μπαρκάρουν προς την Αιτωλοακαρνανία. Τους προειδοποιούσαν για την τύχη που  τους περίμενε τραγουδώντας: «Και σεις Κεφαλονίτισες στα μαύρα θα ντυθείτε».Το βιβλίο με τίτλο «170 μέρες στα νύχια τους» αρχίζει με την περιγραφή της πρώτης εγκαταστάσεως σε μια αποθήκη με κλειστά παράθυρα. Τους στοιβάζουν εκεί και ένας συναγωνιστής τους προειδοποιεί: «Θα κάτσ’τε εκεί που σας έβαλα γιατί όποιος κουνηθεί θα του χ..... την κουνουνία!... Όποιος θέλει να κατ’ρήσει θα πηγαίνει με τον συναγωνιστή σκοπό...». Για λόγους ιστορικής καταγραφής θα αναφέρουμε μερικά ονόματα που συνάντησε ο συγγραφέας στο στρατόπεδο: «Γνωριζόμαστε γράφει, με τον στρατηγό Πέτρο Κλάδο, τον συνταγματάρχην Γ Παπαγεωργίου, τους ταγματάρχας Γ Τουλιόπουλον, Αριστ. Αρσένην, Γεώργ. Παυλήν, Ματθ. Σούρτον και Σταματίου, τους γυμνασιάρχας Ε.Θεοδωρόπουλον και Παπασωτηρόπουλον, τους Καθηγητάς Σ. Μαρκόπουλον, Δ.Ιωνάν, Ευστ. Σταθόπουλον, τους Διδασκάλους Νίκον Σταυρόπουλον, Νίκον Χατζήν και  Δεσποινίδα Γιώτα Παπαγεωργίου, την μόνην αντιπρόσωπον του ωραίου φύλου μέσα στο θλιβερό αυτό στρατόπεδο, τους γιατρούς Ι. Μπαϊμπάν, Ευαγ. Παπαλάμπρου και Αθαν. Τσίρκαν, τους δικηγόρους Λ. Παπαβασιλείου, Ηλ. Αθανασούλην, τους μεγαλέμπορους αδελφούς Απόστολον και Αναστ. Νάκου, Α. Χασουράκην, Γ. Σκαλίγκον, Γλ. Σιαγιώργην, Φ. Κέντρον και Ιωάν. Έξαρχον, τους κτηματίας Λ. Ξυνόν, Χρ. Μουντζούρην, τους αδελφούς Κοντοπάνου, και τους Δοκιμιώτες αδελφούς Καλαμπάκα, Βασίλειο Τσιμπιδάκη, αδελφούς Πανουκλιά, Κων. Παπουτσή, Θωμάν Αντωνάτον, Σκάνδαλον Αθαν. και  Γεωργ. Ραμαντάνην Χρ. και Κώσταν, Νίκον Λάϊον και άλλους, που δεν είναι δυνατόν να συγκρατήσω τα ονόματα. Ένας ολόκληρος κόσμος 300 ανθρώπων, ό,τι εκλεκτόν έχει να επιδείξη η Αιτωλοακαρνανία σε διανόηση, στα γράμματα, στις επιστήμες, στο εμπόριο, σε εργατικότητα και νοικοκυροσύνη. Και μαζί μ' αυτούς οι διοικηταί της Χωροφυλακής Αγρινίου και Μεσολογγίου, ταγματάρχαι Τζωρτζάκης Γεώργιος και Κοντός Ιωάννης, και 50 άλλοι Αξιωματικοί όλων των όπλων.  Όλοι αυτοί είναι «προδότες»... Στις 10 Δεκεμβρίου (1944) καλούνται σε πορεία.  Τους δένουν δύο-δύο. Από τα χωριά που περνάνε ινστρούχτορες φροντίζουν να  τους  υποδεχθούν κατάλληλα τα παιδιά: Τραγουδούν: «Δύο κάπα κι ένα ε, κάνουνε το κουκουέ».Ο ινστρούχτορας φωνάζει: «Λαέ! Οι Γερμανοράλληδες τρέμουν μπροστά σου για το σαρκίο τους. Ζητάνε οίχτο. Όχι! Κρεμάλα!». Η πορεία συνεχίζεται. «Ο στρατηγός Π. Κλάδος υβρίζεται και  ξυλοκοπείται αγρίως, ο αντισυνταγματάρχης Π. Κουμάνταρος δέχεται υποκοπανιές και ο Ι. Μακρής (γνωστός δικηγόρος του Αργοστολίου) που είναι αδύνατο πια να περπατήσει περνάει μαρτυρικές σκηνές. Ο αντάρτης, που έμεινε πίσω μαζί, του βγάζει τα παπούτσια και του δίνει τα δικά του άθλια και ξεχαρβαλωμένα».Και το Ημερολόγιο συνεχίζει: 15 Ιανουαρίου 1945. «Χτες τη νύχτα περασμένες οι 11 είχαμε έκτακτο προσκλητήριο. Πολλοί επίτες ήρθαν και πήραν κρατουμένους για ανάκριση. Τους έφεραν μισοπεθαμένους από το ξύλο και τα βασανιστήρια. Σήμερα σε άλλους κρατούμενους παίρνουν καυτές βεντούζες. Παρακολουθώ τη «θεραπεία» του υπενωμοτάρχη Ηλία Γαλάνη. Όλη η πλάτη του είναι κατάμαυρη από τις βουρδουλιές, στα μπράτσα και στα πόδια πληγές καμωμένες από μαχαίρι. Άλλοι έχουν φρικτά εγκαύματα από ζέον λάδι». 16 Ιανουαρίου «Το μεσονύχτιο προσκλητήριο συνεχίστηκε. Βασανίζονται φρικωδώς αυτή τη φορά οι Ταγματάρχες Γ. Τουλιόπουλος, Αριστείδης Αρσένης και Γεώργιος Παυλής, ο γιατρός I. Μπαϊμπάς, ο Ανθυπολοχαγός Γεωργόπουλος, ο επιθεωρητής δημοτικής εκπαιδεύσεως Δημήτριος Παύλου, ο έμπορος Νικόλαος Κατσικάκης κ.α. Είναι όλοι αναίσθητοι στα στρώματα τους». Ευτυχώς οι περισσότεροι Κεφαλονίτες όμηροι μετά την ήττα του ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά επέστρεψαν σώοι στο νησί αλλά δεν μάθαμε ποτέ γιατί η επιλογή της Μονής της Τατάρνας. Χρειάστηκε να προσκληθώ σ' ένα προσκύνημα με ομιλία μου στην περιοχή την οποία επισκέφθηκα με μια μεγάλη ομάδα ηλικιωμένων αντιστασιακών δέκα περίπου χρόνια πριν. Προεβλέπετο η ομιλία να γίνει κάτω από ένα τεράστιο σιδερένιο σταυρό μετά την δέηση που θα εκφωνούσε ο τοπικός Μητροπολίτης Καρπενησίου. Μου είπαν ότι εκεί ήταν ο τόπος του μαρτυρίου των ομήρων που συγκέντρωνε ο ΕΛΑΣ από τη Δυτική Ελλάδα. Ακριβώς μπροστά από το σταυρό υπήρχε περιφραγμένη μια τρύπα του εδάφους σε μεγάλο βάθος, ένα είδος φυσικού πηγαδιού, όπου οι βασανιστές έριχναν τα θύματα τους.Διηγήσεις φρίκης. Φθάσαμε αργά το απόγευμα στο γειτονικό χωριό που πρόθυμα μου βρήκαν κατάλυμα για μένα και την γυναίκα μου και που οι κάτοικοι με προσκάλεσαν να με γνωρίσουν στην πλακόστρωτη κεντρική πλατεία. Εκεί έγινε ένας μεγάλος κύκλος γύρω από το τραπέζι μου από ηλικιωμένους που ήθελαν να μου πουν και να μου περιγράψουν τι συνέβη στην Τατάρνα. Ήταν νέοι τότε και κρυφά παρακολουθούσαν τι γινόταν στο στρατόπεδο.  Ένα τσοπανόπουλο της εποχής δεν σταματούσε να μου διηγείται. Κρυμμένο πίσω από θάμνους παρακολουθούσε τα βασανιστήρια που υφίσταντο οι όμηροι πριν οδηγηθούν στην τρύπα δεμένοι δύο-δύο με σύρμα. Επέμενε ότι τους έριχναν ζωντανούς! Πόσοι θανατώθηκαν εκεί μ' αυτό τον φριχτό τρόπο; Άγνωστο. Ένας παλιός δάσκαλος, που είχε υποχρεωθεί τότε να κάνει τον ινστρούχτορα και γνώριζε μερικά πράγματα από την πλευρά του ΕΛΑΣ μου είπε ότι το στρατόπεδο ήταν στη προσωπική εποπτεία του Άρη Βελουχιώτη και ότι χρησιμοποιήθηκε όλο το 1944 καθώς και κατά τους πρώτους μήνες του 1945. Ο τόπος προσευχής και επαφής με το Θεό, η Μονή της Τατάρνας, έγινε τόπος βασανιστηρίων και εκτελέσεων. Μια άγνωστη ακόμα ιστορία από τα έργα και τις ημέρες του ΕΛΑΣ...

    ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΤΟΛΗ

    κάτοικου περιοχής Τατάρνας (14 χρόνων τότε)...

    Τι είδαν τα μάτια μου; και τι δεν είδαν που δεν πρόκειται να τα ξεχάσω ποτέ! Πρέπει να σας πω πως αυτή εκεί κάτω η τρύπα έχει φάει πολύ κόσμο. Πάνω από 3.000 κορμιά πετάξανε μέσα σε αυτή και όποιος θέλει ας έρθει να με διαψεύσει......Η τρύπα αυτή, που κανείς δεν ξέρει πόσα μέτρα βάθος έχει, επικοινωνούσε τότε με το ποτάμι, κάτω, τον Αχελώο. Τώρα έγινε η τεχνητή λίμνη για το Υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, και επικοινωνεί με αυτή. Προσπάθησαν κάποτε να την ερευνήσουν Ιάπωνες, ειδικοί, αλλά μετά από ένα ορισμένο βάθος πολλών μέτρων που κατέβηκαν, επέστρεψαν άκαρποι... Κάθε μέρα σχεδόν, τους έβλεπα, κρυμμένος πίσω από τα πυκνά ρείκια, στη θέση εδώ που βρισκόμαστε τώρα, να πετάνε στην Τρύπα ολόγυμνους και δεμένους, τους δυστυχείς εκείνους ανθρώπους, που άλλοι τρέμανε από τον φόβο και άλλοι τα είχανε εντελώς χαμένα." Στην ερώτησή μας γιατί τους ρίχνανε στην Τρύπα και δεν τους εκτελούσαν, απάντησε: "...απλούστατα, για να μην μπαίνουν στο κόπο να ανοίγουν κάθε μέρα 5-10 λάκκους, που κάποτε ίσως να αποκαλύπτονταν, ενώ μέσα σε αυτό το χάος που τους έριχναν, δεν υπήρχε περίπτωση να βρεθεί ίχνος απ' αυτούς. Την τρύπα αυτή τους την υπέδειξε ένας γύφτος, ο γυφτοΣταύρος, που είχε εδώ παρακάτω εργαστήριο που έφτιαχνε τσαπιά και άλλα σκαπτικά εργαλεία. Αυτός συνεργάζονταν με τους Αντάρτες που κουβαλούσανε από μακριά ομήρους με προορισμό την Τρύπα και κάθε φορά που δεν την βρίσκανε, τους πήγαινε ο ίδιος, γιατί από την πυκνή βλάστηση ήταν αδύνατο να την βρουν, όσοι δεν ήξεραν την περιοχή. Ο γυφτοΣταύρος, σαν αποζημίωση έπαιρνε ρούχα και παπούτσια από τους μελλοθάνατους, που πριν τους ξεγύμνωναν όπως τους γέννησε η μάνα τους..." ...Κόντευε απόβραδο, όταν φέρανε στην Τρύπα άλλα 8 άτομα. Φαίνεται ότι ερχόντουσαν από πολύ μακριά για να φτάσουν εκείνη την ώρα. Αφού τα ξεγυμνώσανε όλα και ο γυφτο-Σταύρος πήρε το μερίδιό του, το κουστούμι ενός από τους 8, τους πετάξανε στα γρήγορα γιατί νύχτωνε και είχαν δρόμο να κάνουν. Φύγανε αμέσως χωρίς αυτή τη φορά να κάνουνε έλεγχο, όπως κάνανε πάντα για να βεβαιώνονται αν όλοι είχαν πέσει στο χάος. Ένας όμως από αυτούς που αν θυμάμαι καλά, τον λέγανε Μήτρο και ήτανε από το Μαχαλά Ξηρομέρου, ο αδελφός του ήταν παπάς, για καλή του τύχη, το πέσιμό του το ανέκοψε ένας κορμός δέντρου και πιάστηκε από αυτόν, ακριβώς στο χείλος του χάους. Εκεί περίμενε μέχρι να φύγουν οι εκτελεστές του. Τα κατάφερε και έφτασε μέχρι απάνω  και απομακρύνθηκε αρκετά, από την απέναντι όμως μεριά, από εκείνη που τους είχαν φέρει. Αφού προχώρησε κάμποσο και έφτασε σε μια στάνη έξω από το μικρό χωριό Αργιάδα, κρύφτηκε μέσα σε κάτι λιθάρια, έτσι γυμνός όπως ήταν. Μια θεία μου, που είχε βγει να μαζέψει τα γίδια και πέρασε από κοντά του, την είδε, της φώναξε και της είπε τι ακριβώς συνέβη. Γύρισε τότε η θεία μου τρομαγμένη στη στάνη και το λέει στον άντρα της. Εκείνος έτρεξε αμέσως και τον βρήκε. Ήταν σε άσχημη ψυχική κατάσταση. Παρακαλώντας λέει στον θείο μου: «Αν πέρασες και εσύ από κολυμβήθρα με γλιτώνεις, αν θέλεις αδελφέ μου». Μην φοβάσαι, τον καθησύχασε ο θείος μου θα σε γλιτώσω. Του πήγε ρούχα και αργά το βράδυ τον πήγε και τον έκρυψε σε μια σπηλιά κάτω στο ποτάμι. Εκεί έμεινε 7 ημέρες κι εγώ του πήγαινα κάθε μέρα φαγητό. Μετά από δω ο θειος μου κατάφερε να τον φυγαδεύσει στην Κόπραινα και από κει με καΐκι κατέφυγε, με τον Ε.Δ.Ε.Σ., στην Κέρκυρα και έτσι γλύτωσε. Αργότερα κατά το 2ο αντάρτικο, επέστρεψε ο Μήτρος εδώ και  βρήκε το γυφτοΣταύρο στο εργαστήρι του, φορούσε το κουστούμι του, αυτό που του είχαν πάρει πριν τον ρίξουν στην Τρύπα. Το ξύλο που έφαγε..."

    Ο Θεός ας αναπαύσει τις ψυχές των...

    (Πηγή: Ιστορική Αλήθεια)



    ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ! ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ & ΙΘΑΚΗΣ