ΑΡΧΗΓΟΣ

ΑΡΧΗΓΟΣ

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

Το υπέρτατο καθήκον


Το υπέρτατο καθήκον
Ένα επαναστατικό Κίνημα που ως υπέρτατο καθήκον του έχει, να εξοστρακίσει ένα σαθρό και διεφθαρμένο πολιτικό καθεστώς εγκαθιδρύοντας μια νέα κοινωνική Πολιτεία, στηριζόμενη πάνω σε μια έντιμη και δικαία μορφή διακυβέρνησης, ένα επαναστατικό Κίνημα που στηρίζεται στις αρχέγονες και ιερές αξίες, όπως η Πατρίδα, η Φυλή, η Οικογένεια,  που έχει βαθιά ιστορική συνείδηση, που βαδίζει στον δρόμο της Αρετής και της Αυταπάρνησης που χάραξαν οι Πρόγονοι του, αγωνιζόμενοι υπέρ βωμών και εστιών, ή κτίζοντας Παρθενώνες, ένα επαναστατικό Κίνημα που απαρτίζεται από απλούς ανθρώπους, αγνούς τη καρδία και ονειροπόλους, που σπαράσσονται βλέποντας την υποδούλωση της Πατρίδας τους, την εξαθλίωση των Συμπατριωτών τους, τον κατακερματισμό της Κοινωνίας, τον εκφυλισμό και την παραχάραξη της Ιστορικής τους κληρονομιάς, την ισοπέδωση των αξιών και την γενικευμένη πνευματική και ηθική παρακμή, ένα επαναστατικό Κίνημα που ορθώνει το ανάστημα του απέναντι σ’ ένα άθλιο καθεστώς, που υψώνει την καθάρια φωνή του, την φωνή της Αλήθειας, πάνω από τους βρυχηθμούς του ψέματος, ένα επαναστατικό Κίνημα που επιλέγει για την επίτευξη και υλοποίηση του καθήκοντος του την κοινοβουλευτική οδό, βλέποντας την δύναμη του να αυξάνεται ημέρα με την ημέρα, εισέρχεται σε μια πλέον εξελιγμένη και ευέλικτη μορφή διάρθρωσης, δράσης και διαλεκτικής.  Και αυτό όχι μόνο για να διατηρήσει την οξύτητα και επαναστατικότητα του, για να κρατήσει αμείωτο το βεληνεκές της κριτικής του, αλλά και για να προφυλαχθεί από τους εσωτερικούς και έρποντες κινδύνους της προσωπικής φιλοδοξίας, της ιδιοτέλειας, της ατομικής προβολής, που ως βέβαιον αποτέλεσμα τους έχουν την διχόνοια και τον διχασμό.
Δυστυχώς είναι κανόνας ότι η αυξανόμενη δύναμη, αναλογικά ερεθίζει και την ατομικότητα εις βάρος της συλλογικότητας. Το άτομο μεθυσμένο από την επερχόμενη εξουσία λησμονεί τις αρχές που διέπονταν μέχρι σήμερα και αγκαλιάζει την αντεστραμμένη πραγματικότητα ταυτιζόμενο εν τέλει με αυτό που επιθυμούσε να ανατρέψει.
Πως λοιπόν είναι δυνατόν η αυξανόμενη ισχύς,  η μέθη της εξουσίας, να μην εκφυλίσει και να αλλοτριώσει τις αγνές επαναστατικές συνειδήσεις και χαρακτήρες;

Μόνο με την καθημερινή συνειδητή και απόλυτα ειλικρινή αυτοκριτική, μόνο με την αναφορά και  ανανέωση των όρκων Πίστης στις Ιερές αρχέγονες Αξίες και στις αρχές του Κινήματος και μόνο με την συνεχή αναδρομή στο σημείο της αφετηρίας, εκεί που ξεκίνησαν τα πάντα, εκεί που ο Σκοπός, ήταν ο άσβεστος φάρος που οδηγούσε του καραβιού την ρότα.
Μόνο έτσι το Κίνημα θα ισχυροποιείται και θα πλαταίνει, βαδίζοντας ΠΑΝΤΑ ΕΜΠΡΟΣ, ενώ οι ατομικές φιλοδοξίες, οι χαμερπείς ιδιοτέλειες και η συμφεροντολογική ατομικότητα θα συρρικνώνονται.  
Μόνο έτσι ένα επαναστατικό Κίνημα θα παραμείνει αήττητο, ακλόνητο στις αρχές του, αδιάσπαστο και πανίσχυρο, επιτελώντας με απόλυτη επιτυχία το υπέρτατο καθήκον του.
ΠΑΠΑΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ...

Το διαχρονικό αγωνιστικό μήνυμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη


Το διαχρονικό αγωνιστικό μήνυμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη
Σε πείσμα της μικρόψυχης κι ελλειμματικής θεωρίας ότι η ιστορία είναι αποκλειστικά  έργο των μαζών και ότι η εξέλιξη των κοινωνιών αντανακλά τη συλλογική τους ποιότητα, ο συγκλονιστικός βίος του μόνου Εθνάρχη του νέου Ελληνισμού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη δείχνει ανάγλυφα τις τρομακτικές δυνατότητες ενός μόνου, ολότελα διαφορετικού από τον περίγυρό του, αλλά ηθικά τεράστιου ανθρώπου.
Ζώντας σε μια κοινωνία γεμάτη πάθη, ιδιοτέλειες, άνομα συμφέροντα, ο Κολοκοτρώνης αποστασιοποιήθηκε νωρίς από τον θλιβερό μέσον όρο της εποχής του, αφομοίωσε τα καλύτερα στοιχεία της Ελληνικότητας, πατάσσοντας αμείλικτα τα ταπεινά ένστικτα που ταλάνιζαν τους συμπατριώτες μας, μαθήτευσε σε Ευρωπαϊκούς στρατούς κατανοώντας, αναλύοντας και αφομοιώνοντας τη σκέψη της δύσης, και απετέλεσε τιτάνια ηθική εξαίρεση, πρότυπο και συνείδηση του Ελληνισμού της εποχής τουΜε την φωνή του μιλούσε η Εθνική Ψυχή.  Η φωνή του ήταν η Φωνή του Γένους των Ελλήνων.
Μπόρεσε έτσι να αφυπνίσει και να κινητοποιήσει τις πανάρχαιες υπνώττουσες δυνάμεις της φυλής, να πολεμήσει ανειρήνευτα και να καταλύσει με αδάμαστο θάρρος και σκληρότητα τη βούληση, το μέγεθος και την υλική δύναμη μιας αδίστακτης και πανίσχυρης βαρβαρικής αυτοκρατορίας που εκτεινόταν από τον Δούναβη ως τις πηγές του Νείλου και από τον Περσικό κόλπο μέχρι την Τυνησία –μάλιστα δε δρώντας κι εναντίον της θέλησης της «Ιεράς Συμμαχίας» των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής εκείνης.


«...Ο Κιουταχής είχε πάρει προσκυνοχάρτια,επάσχιζε να πάρει και ο Ιμπραήμης διά να τα στείλει εις την Κωνσταντινούπολιν, και όταν ή ο μινίστρος της Αγγλίας ή άλλης δυνάμεως εμεσίτευαν εις τον Σουλτάνον διά την Ελλάδα, να τους αποκριθεί : Ποιά Ελλάδα; Η Ελλάς είναι προσκυνημένη, και να τα προσκυνοχάρτια τους. Εκτός από μερικοί κακοί άνθρωποι, ιδού οι άλλοι επροσκύνησαν. Τότε αι Δυνάμεις δεν είχαν τίποτε να αποκριθούν, και ημείς εχανόμεθα...»



Το παραπάνω κείμενο που υπαγόρευσε ο Κολοκοτρώνης το 1836 στον διακεκριμένο λόγιο, αδέκαστο δικαστή και επαναστάτη Γεώργιο Τερτσέτη, αποτελεί εκλεκτή τροφή για σκέψη και για σύγκριση Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες. Ας συγκρίνουμε λοιπόν τα προσκυνοχάρτια που αναφέρει ο ήρως Εθνάρχης προγονός μας με τα μνημόνια των σημερινών ελληνόφωνων ραγιάδων πολιτικάντηδων, όταν η Πατρίδα αντιμετωπίζει κατ' αναλογίαν  όμοια  ή και περισσότερο δόλια αν και αφανέστερα προβλήματα.



Σήμερα στην «πονηρά» εποχή των σαθρών προσχημάτων του Διεθνούς «Δικαίου», που ελαστικότατα προσαρμόζεται στη μόνη πραγματικότητα: εκείνη του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων, ας θυμηθούμε πως έδιωξαν οι Έλληνες τους Τούρκους από την πατρίδα τους.



Γράφει ο Εθνάρχης μας: «Είδα τότε πως ότι κάμωμε, θα το κάμωμε μονάχοι και δεν έχομε ελπίδα καμία από τους ξένους».



Το πρώτο μάθημα της σοφίας του Γέρου είναι ότι τα έθνη είναι μόνα τους και δεν υπάρχουν διεθνείς φιλανθρωπικοί οργανισμοί που να χαρίζουν Ελευθερία! Το δεύτερο μάθημα του είναι αφιερωμένο στους Κυπρίους αδελφούς μας: Ο κατακτητής δεν φεύγει με αποφάσεις Διεθνών οργανισμών!



Η διχόνοια, η δολερή ελληνοβόρα δαιμόνισσα, συρρίκνωσε την εμβέλεια της Ελληνικής Επανάστασης, της ημίθεης Εθνεγερσίας των υπόδουλων Προγόνων μας. «Μέχρι την Κωνσταντινούπολη θα είχαμε φθάσει αν ήμασταν ενωμένοι», γράφει ο Γέρος του Μωριά. Έναν αιώνα μετά, πάλι η διχόνοια μεταξύ των ουτιδανών «ελληνόφωνων» πολιτικάντηδων κατέστρεψε και την πορεία προς τ’ όνειρο, τη Μικρασιατική εκστρατεία. Αυτά τα τρομακτικά κι εθνοκτόνα ιστορικά αποτυπώματα δυστυχώς όχι μόνον δεν διδάσκουν και φρονηματίζουν, αλλά δυστυχώς αγνοούνται, αποσιωπούνται κι επαναλαμβάνονται.

Η βαθειά μελέτη, γνώση και κατανόηση της Εθνικής Ιστορίας, καθώς και ο ευλαβικός σεβασμός στις προτροπές και παραινέσεις των Πολεμάρχων και Σοφών του Έθνους αποτελούν για κάθε Χρυσαυγίτη, κάθε Εθνικιστή, κάθε Συνειδητό Έλληνα, διαχρονικό καθήκον και στεριώνουν ακλόνητα τον δρόμο του Κινήματός μας.


Χρήστος Μεϊντανάς

ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΩΡΑ!



   Ξεκινά από σήμερα η ελεύθερη ηλεκτρονική ψηφοφορία του Πυρήνα Κεφαλονιάς και Ιθάκης για τις επόμενες εκλογές (βουλευτικές και δημοτικές). Θα διαρκεί μία εβδομάδα και θα επαναλαμβάνεται την πρώτη εβδομάδα κάθε μήνα. Οι καρτέλες βρίσκονται στο τέλος της σελίδας.

ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑ...

Η «αξία» του χρυσού


Η «αξία» του χρυσού
Ούτε ένας χρόνος δεν είχε περάσει από τον μαρτυρικό Σεπτέμβριο του 480 πχ, όταν οι Αθηναίοι αναγκάστηκαν να αφήσουν την πολυαγαπημένη τους πόλη και να επιβιβαστούν στα πλοία που θα τους μετέφεραν στην Αίγινα, προκειμένου να σωθούν από τις ασιανές ορδές του Ξέρξη. Ο Πέρσης μονάρχης μετά την ήττα του στόλου του στην ναυμαχία της Σαλαμίνος βρέθηκε σε δύσκολη θέση, ουσιαστικά εξ αιτίας της απώλειας  του έλεγχου στο Αιγαίο και του κινδύνου αποκλεισμού του στην Ευρώπη, σε περίπτωση που ο Ελληνικός στόλος κατέστρεφε την γέφυρα του Ελλησπόντου. Ο Ξέρξης αποχώρησε, αφού όμως πρώτα κατέστρεψε ολοσχερώς την Αθήνα, (όπως ήταν και το αρχικό του σχέδιο, αφήνοντας πίσω τον Μαρδόνιο με πανίσχυρο  στρατό (άνω των τριακοσίων χιλιάδων), ώστε να συντρίψει ανελέητα και ν’ αφανίσει τις υπόλοιπες αντιστεκόμενες Ελληνικές πόλεις.
Οι Αθηναίοι, επωφελούμενοι της απόσυρσης της Περσικής δύναμης στην Θεσσαλία για τον χειμώνα, είχαν επιστρέψει στην καθημαγμένη πόλη τους, προσπαθώντας να συμμαζέψουν τα κατατρίμματα  που είχαν αφήσει πίσω τους οι βαρβαρικές ασιανές ορδές. Το άκουσμα της είδησης ότι ο Μαρδόνιος με τον στρατό του κατευθυνόταν ξανά προς την Αθήνα τους εξανάγκασε για δεύτερη φορά σε διάστημα λίγων μηνών, να εγκαταλείψουν γεμάτοι απογοήτευση και απελπισία «τους βωμούς και τις εστίες» τους για άλλη μια φορά. Ο Πέρσης στρατηγός βλέποντας την ιστορία να επαναλαμβάνεται και αντιλαμβανόμενος ότι ήταν αδύνατο να υποδουλώσει τους αγέρωχους Αθηναίους με στρατιωτικά μέσα, τους έστειλε αγγελιοφόρους με τους εξής όρους :
Οι Αθηναίοι μπορούσαν να γυρίσουν στις εστίες τους, οι Πέρσες θα ανοικοδομούσαν απολύτως την κατεστραμμένη πόλη, θα παραχωρούσαν δε στους Αθηναίους επιπρόσθετα εδάφη από γειτονικές πόλεις και ικανές ποσότητες χρυσού ως πλουσιοπάροχη αποζημίωση, ταυτόχρονα δε θα ξεκινούσαν εμπορικές σχέσεις μεταξύ της πόλεως των Αθηνών και της Περσικής Αυτοκρατορίας, οι οποίες θα έφερναν στην πόλη της Παλλάδος εύκολο πρόσθετο πλουτισμό. Το μόνο που ζητούσε ο Μαρδόνιος ως αντάλλαγμα ήταν να αναγνωρίσουν οι Αθηναίοι την (έστω και τυπική) υποταγή τους στην Περσία. Προκειμένου να πάρει «γήν και ύδωρ» ο Ασιάτης έδινε σαν αντάλλαγμα ισχύ, πλούτο, καλοζωία κι επιρροή. Ότι δηλαδή θα ονειρεύονταν η κάθε πόλη!
Οι Ελληνικές πόλεις θορυβήθηκαν. Πως ήταν δυνατόν οι Αθηναίοι να αρνηθούν μία προσφορά που θα τους έφερνε από την απόλυτη καταστροφή, δυστυχία κι εξαθλίωση, στην οποία ευρίσκονταν, σε θέση πρωτόγνωρης ισχύος και ευημερίας ; Τότε ο Αριστείδης τους καθησύχασε με μιαν απάντηση που έδειξε την αξεπέραστη φυλετική ποιότητα από την οποία συνίσταντο αυτοί οι ανυπέρβλητοι άνθρωποι :
 «Ουκ εστί χρυσού τοσούτον πλήθος ουθ΄ υπέρ γην ουθ΄ υπό γην, όσον Αθηναίοι δέξαντο αν προ της των Ελλήνων ελευθερίας» 
«Δεν υπάρχει τόσος χρυσός ούτε πάνω στην Γή ούτε κάτω από αυτήν ώστε οι Αθηναίοι να δεχτούν να ανταλλάξουν την ελευθερία των Ελλήνων» (Πλούταρχος - «Αριστείδης» 10)
Δεν υπάρχουν κατάλληλα λόγια για να σχολιάσουν μία τέτοιαν απάντηση, ειδικά από έναν λαό που είχε χάσει τα πάντα κατά τον τελευταίο χρόνο. Ακόμα κι η ζάπλουτη Ελληνική γλώσσα στερείται της δυνατότητας εξυμνήσεως μιας τέτοιας τιτάνιας απάντησης που μπορεί να συγκριθεί μόνον με το «μολών λαβέ» των ηρώων Θερμοπυλομάχων.
Στους δε αγγελιοφόρους του Μαρδόνιου η απάντηση δεν άφηνε κανένα περιθώριο ελπίδας περί της τελικής έκβασης της εκστρατείας, την οποία ο ίδιος ο θρασύς εξουσιαστής ένθερμα υποστήριξε από την πρώτη στιγμή κι είχε πλέον φορτωθεί στους ώμους του. Η απάντηση αυτή ήταν ξεκάθαρη:
«Νυν τε απάγγελε Μαρδονίω ως Αθηναίοι λέγουσι, έστ’ αν ο ήλιος την αυτήν οδόν ιη τη περ και νυν έρχεται, μήποτε ομολογήσειν ημέας Ξέρξη»
«Τώρα ανάγγειλε στον Μαρδόνιο, ότι όσον ο ήλιος ακολουθεί την ίδια πορεία ουδέποτε εμείς θα συνθηκολογήσουμε με τον Ξέρξη.» (Ηρόδοτος «Ιστορία» Η, 143)
Τελικά ο Αθηναϊκός στρατός συμμετείχε στην Ελληνική Πανστρατιά κατά την μάχη των Πλαταιών, η οποία και έθεσε ουσιαστικά τέρμα στις βλέψεις της Περσίας περί ηγεμονίας επί των Ελλήνων, οι δε Αθηναίοι εκέρδισαν την ελευθερία τους και την ελευθερία της Ελλάδος, την οποία οι ίδιοι θεωρούσαν άρδην πολυτιμότερη όλου του χρυσού της γης.
Τέτοιοι ήσαν οι ανυπέρβλητοι πρόγονοι μας, οι μεγαλειώδεις εκείνοι αξεπέραστοι άνθρωποι, που μάχονταν και πέθαιναν για την ελευθερία, για την αρετή, για το Έθνος, για αξίες δηλαδή  που δεν χωράνε σε κανένα σύγχρονο υλόφρον μέτρο και των οποίων το ατλάντιο βάρος συνθλίβει κάθε ζυγαριά συμβατικότητας ή συμφέροντος. Αξίες που μετρούνται μόνον με το άλικο Αίμα που έχει χυθεί για την υπεράσπιση τους.
Βέβαια αυτά πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες, σε φρικτή και τραυματική αντίθεση με τους μεταπολιτευτικούς νέο-«έλληνες», που κατά πως φαίνεται έχουν αλλάξει …. «λίγο» την προγονική απάντηση. Σήμερα δεν υπάρχει κανένα ιδανικό στην Γή για το οποίο να δεχόντουσαν ν’ ανταλλάξουν τον «χρυσό» τους. Ούτε η ελευθερία, ούτε η αρετή, ούτε η έννοια του Έθνους είναι πλέον κάτι που συγκινεί την δικιά μας βολεμένη «πάστα». Το μόνο που σκεφτόμαστε, αξιολογούμε και τιμούμε  είναι το χρήμα. Οι πρόγονοι μας ανενδοίαστα … θα μας έφτυναν κατάμουτρα, γεμάτοι αηδία και αγανάκτηση. Ακόμα και στις ελάχιστες περιπτώσεις που κάποιοι μιλούν για ορισμένες ιδέες, η υφέρπουσα ιδιοτέλεια είναι έκδηλη. Οι πραγματικοί ιδεολόγοι απομονώνονται σε μικρές, σχεδόν αμελητέες μειονότητες κι οι απόψεις τους παραμερίζονται από την υπόδουλη στον «χρυσό» μάζα ή στην καλύτερη των περιπτώσεων εισπράττουν ένα χαμόγελο, που όμως δεν μπορεί να κρύψει την «λύπηση» για τους «γραφικούς» τύπους οι οποίοι αρνούνται παθιασμένα να υποταγούν στους σύγχρονους «Πέρσες».  
Οι σύγχρονοι Έλληνες ανέχονται τον κάθε τυχάρπαστο «αγγελιοφόρο» να τους επιβάλλει με ξέφρενο και πρόστυχο «θράσος χιλίων πιθήκων» τους όρους του «Βασιλιά», προκειμένου να λάβουν την επόμενη δόση του Μνημονίου της υποταγής και εθνοαποδόμησης. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε οι μηδίσαντες «έπαρχοι του βασιλέως» εξαγγέλλουν κοάζοντας αλλαγές στην «ελληνική» «νομοθεσία» εάν δεν ικανοποιούνται με τα έως τώρα αποτελέσματα και ανακοινώνουν στον Ελληνικό λαό την «απόφαση» τους να (ξε)πουληθεί δημόσια περιουσία προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα. «Να είναι καλά» οι άνθρωποι που (ακόμα) μας επιτρέπουν να μην πουλήσουμε …. αρχαιολογικούς χώρους!!! Μα γιατί άραγε; Ας πουλήσουμε κι αρχαιότητες, (έτσι και αλλιώς είμαστε ανάξιοι ακόμα και ….να τις κοιτάμε). Γιατί δεν τις θέλουν; Φταίει μήπως ο αυστηρός συντελεστής δόμησης; Να τον αλλάξουμε και αυτόν!!!
Πλην της βιολογικής συγγενείας τι άλλη σχέση μπορούμε να έχουμε εμείς με τους τιτάνες προγόνους μας, τους σχεδόν ημίθεους της ανθρώπινης ιστορίας; Αυτοί για την ελευθερία προτιμούσαν να δούνε τα σπίτια τους καμένα και να ποτίσουν με το Αίμα τους την Γή πριν δεχτούν την υποδούλωση στον ξένο εντολέα. Ακόμα κι άν η μαλθακή συναίνεση θα τους ωφελούσε οικονομικά, αυτό ήταν κάτι το επαίσχυντο και μόνο να το σκεφτούν.
Κανένας στοιχειωδώς λογικός και γνήσια Πατριώτης άνθρωπος δεν θα ήθελε να πτωχεύσει η χώρα του. Οφείλουμε να κάνουμε ότι μπορούμε για να αποφύγουμε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο. Εάν λοιπόν οι εκπρόσωποι της τρόικας, οχυρωμένοι πίσω από τις ελεεινά επιπόλαιες συμφωνίες,  δηλώνουν ότι στερούνται δόλου θέλουν να μείνουν για να συμβουλεύουν και όχι να υπονομεύουν και  να διαβάλλουν, ας το κάνουν, ως ισότιμοί μας και διαδικαστικοί προσκεκλημένοι – τεχνικοί σύμβουλοι. Τότε είναι ευπρόσδεκτοι από τον Λαό μας, ικανοί να αναδειχθούν ουσιαστικοί αναγκαίοι αρωγοί, αλλά και πρωτίστως υπεύθυνοι –όπως φυσικά και εύλογα ο κάθε επίκουρος σύμβουλος είναι και πρέπει να είναι και υπεύθυνος για τα αποτελέσματα από τις συμβουλές του-.
Τι γίνεται όμως αν αυτό που έχουν στο μυαλό τους είναι η υποδούλωση και το ξεπούλημα της χώρας;  Τότε έχουν πέσει θύματα τεράστιας πλάνης ή αυταπατώνται, γιατί αυτό είναι κάτι που απλά δεν μπορούμε να κάνουμεΗ ελευθερία μας και ο εθνικός μας πλούτος δεν είναι δικά μας για να τους τα δώσουμε. Οι σημερινοί Έλληνες είμαστε απλοί διαχειριστές τους, υπόχρεοι στους Προγόνους και στους Απογόνους μας για τα αγαθά αυτά και δεν έχουμε δικαίωμα την στιγμή που παραλάβαμε Έθνος ελεύθερο από τις προηγούμενες γενιές να το παραδώσουμε υπόδουλο στις επόμενες. Η ιστορία, η καταγωγή, η υποχρέωση προς αυτούς που προηγήθηκαν, η ευθύνη προς αυτούς που θα ακολουθήσουν, η προσωπική και συλλογική Τιμή και το φιλότιμο μας το ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ.
Συνεπώς το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν οι σύγχρονοι Έλληνες είναι διατεθειμένοι να «πολεμήσουν» για οποιοδήποτε ιδανικό και να υποστούν τις (όποιες και εάν είναι πραγματικά) συνέπειες υπερασπιζόμενοι τα ίδια ιδανικά που οδηγούσαν τους προγόνους μας. Εάν οι «απεσταλμένοι» επιμείνουν να μας βλέπουν ως υποτελείς των Παγκόσμιων Αφεντικών τους, εάν εξακολουθήσουν να βλέπουν αυτόν τον Λαό σαν τους μελλοντικούς «ιθαγενείς» που θα εργάζονται στις περίφημες «επενδύσεις» τους για ένα ξεροκόμματο, εάν συνεχίσουν να θεωρούν τον πλούτο της πατρίδας μας «δικαιωματικά» δικό τους, τι θα κάνουμε;  Μήπως θα δώσουμε «Γή και Ύδωρ» στον σύγχρονο Ξέρξη απαρνούμενοι την ιστορία μας ή θα αποδείξουμε στον κόσμο ότι είμαστε απόγονοι εκείνων των μοναδικών ανθρώπων - των Εκλεκτών της Ιστορίας-  κι Εμείς δεν παραχωρούμε ούτε την ελευθερία αλλά ούτε και το παραμικρό που ανήκει στο Έθνος μας;
Με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς ολοένα και περισσότεροι Έλληνες συνειδητοποιούν ότι η εικονική πραγματικότητα στην οποία ζούσαν τις τελευταίες δεκαετίες έχει καταρρεύσει. Η λατρεία του χρυσού ως υπέρτατο αγαθό και κορυφαία επιδίωξη του σύγχρονου Έλληνα κόντεψε να διαγράψει από την συνείδηση του, όλες τις Αξίες για τις οποίες πολεμούσαν και θυσιάζονταν οι Πρόγονοι μας. Κι όμως αξίες όπως η Ελευθερία, η Τιμή, η Πατρίδα, το Έθνος και προπάντων η Φυλή, αξίες διαχρονικές και ουσιαστικές είναι πιο επίκαιρες από ποτέ.
Στους ζοφερούς καιρούς που ζούμε, χιλιάδες Έλληνες, αγνοί πατριώτες στρέφονται σε αυτές τις αξίες που αποτελούν το ευγενέστερο πνευματικό χαρακτηριστικό της φυλής μας και πυκνώνουν τις τάξεις αυτών που σήμερα έχουν αναλάβει το βαρύ φορτίο τις υπερασπίσεως όλων αυτών των ιδανικών, πυκνώνουν τις τάξεις των Ελλήνων Εθνικιστών της Χρυσής Αυγής.  Ιδανικών και αξιών που, με το βάρος τους, συνθλίβουν όλα τα αναιμικά μέτρα και σταθμά των προσκυνημένων «καθωσπρέπηδων» και «πουθενάδων» του Καθεστώτος. Όλοι οφείλουμε να τιμούμε με πάθος Εκείνους που είχαν για τείχη της πόλεως τα στήθη των μαχητών της και για καθάριο χρυσό τους το Ήθος των Ηγετών της. Όλοι χρωστάμε στους Προγόνους μας την συμμετοχή μας στον Αγώνα. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας και πάνω από όλα το υποσχόμαστε στα παιδιά μας.
Εσύ Συνέλληνα και Συμπολίτη,  θα δεχτείς να υποκύψεις για ένα ξεροκόμματο που σου υπόσχονται ή θα τους βροντοφωνάξεις μαζί με τους «καταραμένους» κι απροσκύνητους Χρυσαυγίτες την απάντηση που τους αρμόζει;  
«Ουκ εστί χρυσού τοσούτον πλήθος ουθ’ υπέρ γην ουθ’ υπό γην, όσον Αθηναίοι δέξαντο αν προ της των Ελλήνων ελευθερίας».
Γ. Ευθυμιάδης

ΠΡΩΤΗ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΣΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ...ΚΑΙ ΤΕΖΑ ΟΛΟΙ!!! (30% ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ!!!!!)

Νέο χαστούκι στα παπαγαλάκια του κατεστημένου: Πρώτη η Χρυσή Αυγή στους χρήστες νέων τεχνολογιών!


Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας "Καθημερινή" βάζει φίμωτρο στα φερέφωνα του σαθρού πολιτικού κατεστημένου που μιλούν για άναρχη αύξηση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής και συγκυριακό φαινόμενο οργής και διαμαρτυρίας. Η γιγάντωση του Λαϊκού Συνδέσμου στην ελληνική κοινωνία δεν είναι τυχαία και τις τάξεις μας καθημερινά πυκνώνουν άνθρωποι όλων των ηλικιών, προερχόμενοι από όλα τα κοινωνικά στρώματα που  "δραπετεύουν " από τα αποκόμματα του κλεπτοκρατικού τόξου.
Πριν παραθέσουμε αυτούσιο το σχετικό ρεπορτάζ που αναφέρεται στην πρωτιά της Χρυσής Αυγής σε δημοσκόπηση για χρήστες νέων τεχνολογιών και δη φορητών συσκευών (iPhone και iPad) να επισημάνουμε τα εξής: 1) Το συγκεκριμένο κοινό διαθέτει πανεπιστημιακή μόρφωση 2) Έχει σταθερό εισόδημα και εργασία 3) Κυμαίνεται ηλικιακά από 18 έως 44 ετών με επίκεντρο τις ηλικίες 25-34 και 4) Διαθέτει σύνδεση στο διαδίκτυο, την μόνη ελεύθερη διέξοδο της Χρυσής Αυγής για να επικοινωνήσει τις Ιδέες και τις πολιτικές της θέσεις.
«Ρατσισμός είναι να μην έχει να φάει ο Έλληνας! Και, όχι, αν έχει iPhone, δεν σημαίνει ότι έχει να φάει!». Με τον αποστομωτικό αυτό τρόπο, απαντά χρήστης της εφαρμογής για iPhone και iPad «Τι θα ψήφιζες σήμερα;» στην κριτική ότι τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης «δημοσκόπησης» δεν μπορούν να είναι αντιπροσωπευτικά, καθώς απευθύνονται αποκλειστικά σε χρήστες iOS συσκευών (και δη σε όσους μπήκαν στον κόπο να κατεβάσουν το συγκεκριμένο app). Για να συνεχίσει: «Μακάρι να είναι αληθινά τα ποσοστά, για να ξεβρωμίσει ο τόπος. Χρυσή Αυγή για να τους τα λένε χύμα στη Βουλή!»
Ναι, οι περισσότεροι από τους συνολικά 2.435 χρήστες iPhone και iPad οι οποίοι εγκατέστησαν τη δωρεάν εφαρμογή ψήφισαν Χρυσή Αυγή. Έως χθες, το κόμμα συγκέντρωνε το 28,18% των ψήφων, με τη Νέα Δημοκρατία να ακολουθεί με 21,14%, τον ΣΥΡΙΖΑ με 16,13%, τους Ανεξάρτητους Έλληνες με 6,72%, το ΠΑΣΟΚ με 4,98% και το ΚΚΕ με 3,22%. Το «Τι θα ψήφιζες σήμερα;» διατίθεται από τον Μάιο δωρεάν από την Oblivius Apps, η οποία τη διαφημίζει ως μια «μεγάλη, ανώνυμη, σταθμισμένη δημοσκόπηση που δεν έχει παραγγελθεί από κανένα κόμμα ή μέσο ενημέρωσης». Σύμφωνα με την εταιρεία, τα αποτελέσματα σταθμίζονται κατά εκλογική περιφέρεια, φύλο και ηλικία «ώστε το δείγμα να προσομοιάζει τα χαρακτηριστικά του εκλογικού σώματος». Όπως αναφέρεται, η κάθε συσκευή μπορεί να ψηφίσει μόνο μία φορά, ενώ οι ψήφοι των χρηστών έως 19 ετών δεν λαμβάνονται υπόψη.
Όπως είναι κατανοητό, φυσικά, η δημοσκόπηση δεν έχει καμία επιστημονική βάση, αφού η εφαρμογή απευθύνεται μόνο σε χρήστες iPhone και iPad (και άρα όχι σε ηλικιωμένους ψηφοφόρους, οι οποίοι αποτελούν σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος), ενώ ουδείς εμποδίζει κάποιον να ψηφίσει «για πλάκα». Ωστόσο, κάποιο από τα σχόλια είναι χαρακτηριστικά. «Πολύ πιο κοντά από τις δημοσκοπήσεις που μας σερβίρουν σαν αξιόπιστες! Ο Έλληνας θέλει εκδίκηση και το κόμμα που την εγγυάται είναι ένα», σημειώνει κάποιος. «Μια εφαρμογή που φαίνεται ποιοι στηρίζουν τα ‘‘μεγάλα’’ κόμματα – όσοι δεν είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία. Υπάρχει ακόμα ελπίδα».
Κάποιοι έχουν άλλη άποψη: «Πάντως, εμένα κάτι με χαλάει σε αυτή την εφαρμογή. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Έλληνας έγινε ναζί» έγραψε ο iniut για να ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. «Ναζί είσαι εσύ και όλο σου το σόι αλητάκο που θα πιάσεις στο στόμα σου, κεφτέ, αυτούς που ψηφίζουν Χ.Α. Ο πατέρας μου πολέμησε τους Γερμανούς στα βουνά και ο παππούς μου στο Ελ Αλαμέιν. Φλώρε, δε δέχομαι να με αποκαλούν ναζί όσοι φέρανε την Ελλάδα σε αυτό το χάλι. Φάε την καραμέλα σου και κρύψου σε καμιά τρύπα. Και να ξέρουν πολλοί εδώ μέσα, πολυπολιτισμική αριστερή κοινωνία δεν θα γίνουμε ποτέ και αν δεν σας αρέσει ξιδάκι», απάντησε εύγλωττε κάποιος".
Το παραπάνω άρθρο αποτελεί ακόμα μία τρανή απόδειξη ότι η Χρυσή Αυγή είναι το κόμμα που προτιμούν οι νέοι στην Ελλάδα. Μελετώντας προσεχτικά τις αντιδράσεις των άλλων κομμάτων αλλά και του κρατικού μηχανισμού, οι νέοι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι η Χρυσή Αυγή είναι το μόνο Κίνημα που μπορεί να προστατεύσει τα δικαιώματα τους αλλά και που μπορεί να εμφυσήσει Ιδέες χαμένες για την εποχή μας, όπως η Τιμή, το Ήθος, η Αλήθεια. Λέξεις που οι ξένοι τοκογλύφοι, χρόνια τώρα, έχουν επιμελώς εξαλείψει από το Ελληνικό λεξιλόγιο και στη θέση τους έχουν τοποθετήσει τη λαμογιά, τη μίζα, την κοροϊδία. Ο νέος Έλληνας, όμως, έχει σταματήσει να πιστεύει το παραμύθι και τη λάσπη που ρίχνουν στη Χρυσή Αυγή. Αντίθετα, έχει βαρεθεί τα ψέμματα και την συνεχή εξαθλίωση που του επιβάλλει το σύστημα. Έχει ανάγκη να πιστέψει κάτι Πραγματικό και Αληθινό που μάχεται το σύστημα και βάζει συχνά στη «θέση» τους, εντός αλλά και εκτός κοινοβουλίου, τους κλέφτες και διεφθαρμένους πολιτικάντηδες, υπόλογους για την σημερινή κατάσταση της χώρας. Η Χρυσή Αυγή θα συνεχίσει πάντα να είναι η Ελπίδα για την νεολαία μας!

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΟΓΜΑ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!


ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ. ΝΑ ΠΩΣ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΑ F-35 ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ!

ΑΙΣΧΟΣ!

Ένα στα δύο Ελληνόπουλα μένει έξω από τους παιδικούς σταθμούς


Ένα στα δύο Ελληνόπουλα μένει έξω από τους παιδικούς σταθμούς
«Μάχη» για μια θέση σε ιδιωτικούς και δημοτικούς βρεφονηπιακούς αναμένεται να δώσουν και φέτος χιλιάδες δικαιούχους μητέρες που εντάσσονται στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ, μέσω του οποίου φιλοξενούνται δωρεάν τα παιδιά τους στους σταθμούς. Το επιδοτούμενο πρόγραμμα αναμένεται να φιλοξενήσει δωρεάν 60.000 παιδιά καθώς έχουν εξασφαλιστεί περίπου 150 εκατομμύρια ευρώ. Δυστυχώς αναμένεται να υπάρξουν σοβαρά προβλήματα αφού οι αιτήσεις από οικογένειες που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στην πληρωμή παιδικών σταθμών αναμένεται να ξεπεράσουν τις 150.000!
Είναι χαρακτηριστικό ότι λόγω της ύφεσης κάθε χρόνο οι αιτήσεις σπάνε το ένα μετά το άλλο τα αριθμητικά ρεκόρ. Έτσι για παράδειγμα το 2011 είχαν υποβάλει αιτήσεις 48.000 μητέρες, το 2012  95.028, ενώ το 2013 αναμένεται ο αριθμός αυτός να εκτοξευθεί στις 120.000.
Δυστυχώς η αυστηροποίηση των εισοδηματικών κριτηρίων που ξεκίνησε από εφέτος αναμένεται να δημιουργήσει πολλά προβλήματα αφού αρκετές οικογένειες δεν θα μπορέσουν να εισαχθούν στο πρόγραμμα. Αυτή τη φορά το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα κατεβαίνει στις 30.000 ευρώ από τις 40.000 ευρώ που ήταν πέρσι. Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι αφορά εισοδήματα του 2011 γεγονός που πλήττει πολλές μητέρες που είχαν αρνητικές μεταβολές στα εισοδήματά τους το 2012.

Η φοροεισπρακτική πολιτική του μνημονίου έχει εξαθλιώσει τον Έλληνα πολίτη, που από φτωχός γίνεται συνεχώς φτωχότερος. Ο Έλληνας φορολογούμενος δεν έχει δικαίωμα να βάλει το παιδί του ούτε στους δημόσιους βρεφονηπιακούς σταθμούς, καθώς οι περισσότερες θέσεις καταλαμβάνονται από πληθώρα λαθρομεταναστών που δηλώνουν μηδενικό εισόδημα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα Ελληνόπουλα μένουν εκτός και το δημογραφικό πρόβλημα στη χώρα μας συνεχώς αυξάνεται. Απαιτείται άμεση προτεραιότητα στους Έλληνες και φορολογικές ελαφρύνσεις για κάθε Ελληνική οικογένεια που αποκτά παιδί.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΕΜΠΡΟΣ"

Κυκλοφορεί αύριο το δεύτερο φύλλο της Εθνικής εφημερίδας “Εμπρός”


  • - Φυλλορροεί η ΝΔ προς την Χρυσή Αυγή μετά την εκτρωματική συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ. Ραγδαία άνοδος των ποσοστών της Χρυσής Αυγής
  • - Αποκλειστική συνέντευξη με τον πρώην πρόξενο της Ελλάδας στην Κορυτσά, Θεόδωρο Καμαρινό
  • - Ποιος είναι ο χειρότερος βουλευτής μετά τον τουρίστα Γιωργάκη Παπανδρέου;
Η Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ είναι μία νέα φωνή στον χώρο των έντυπων μέσων, μία φωνή προσηλωμένη στις παραδοσιακές αξίες του Ελληνισμού.
Εστιάζει σε ζητήματα εθνικά και κοινωνικά και η θεματολογία της είναι πολυεπίπεδη: Εθνική Άμυνα, Γεωπολιτική και Γεωστρατηγική, Ένοπλες Δυνάμεις, Εγκληματικότητα, Λαθρομετανάστευση, Οικονομία, Πολιτική, Πολιτισμός και Ιστορία. Η Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ φιλοδοξεί να εκφράσει κάθε Έλληνα Πατριώτη, να γίνει δική του φωνή και να πει Αλήθειες που τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης αποκρύπτουν ή διαστρεβλώνουν
Εβδομαδιαία Εθνική Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ - Η φωνή της Αλήθειας
Κυκλοφορεί αύριο Σάββατο 29 Ιουνίου και κάθε Σάββατο με 1 ευρώ

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ!

Η κομβική σημασία του «ασήμαντου»


Η κομβική σημασία του «ασήμαντου»
Στην εκκλησία του δήμου υπήρχε έντονη αναταραχή, το κλίμα ήταν αρκετά βαρύ και η ανησυχία ήταν έκδηλη μεταξύ των Αθηναίων πολιτών. Tα σύννεφα του επερχόμενου πολέμου ήταν πλέoν ορατά. Οι πρέσβεις των Λακεδαιμονίων ανέμεναν την απάντηση στο «τελεσίγραφο» που είχαν μόλις προσκομίσει στην Αθηναϊκή πολιτεία. Οι Σπαρτιατικές αιτιάσεις ήταν σχεδόν αστείες, κατάφορα παράλογες και απροκάλυπτα προκλητικές…. Να εξοριστούν κάποιοι ιερόσυλοι ώστε να εξαγνιστεί η Αθήνα, να δοθεί ανεξαρτησία στην Αίγινα και «προ πάντων, προειδοποιούσαν με μεγάλη επιμονή ότι θα μπορούσε να αποσοβηθεί ο πόλεμος» (Θουκ. Ιστ. Α 139) εάν καταργηθεί το ψήφισμα με το οποίο αποκλείονταν οι Μεγαρείς από την αγορά της Αθηναϊκής συμμαχίας (το φερόμενο ως «Μεγαρικό ψήφισμα»). Οι απόψεις διίσταντο σχετικά με το τι έπρεπε να πράξουν, κάποιοι έλεγαν ότι η πόλη έπρεπε να δεχτεί τον πόλεμο, κάποιοι άλλοι έλεγαν ότι το ψήφισμα δεν έπρεπε να σταθεί εμπόδιο στην διατήρηση της ειρήνης.
Στο βήμα ανέβηκε ο Περικλής του Ξανθίππου και πήρε τον λόγο για να συμβουλέψει τους συμπολίτες του. Σε αυστηρό τόνο επικρίνει τους Λακεδαιμόνιους ότι «Για να λύσουν τις διαφορές μας προτιμούν τον πόλεμο από τις διαπραγματεύσεις και έρχονται τώρα, εδώ, να μας διατάξουν και όχι να παραπονεθούν» (Θουκ. Ιστ. Α 140), παράλληλα δε προτρέπει τους συμπολίτες του «Κανείς από σας μην νομίσει ότι θα πολεμήσουμε για ασήμαντη αφορμή αν δεν ανακαλέσουμε το Μεγαρικό ψήφισμα, για το οποίο οι Λακεδαιμόνιοι λένε, τάχα, ότι αν καταργηθεί δεν θα γίνει πόλεμος», συνεχίζει προειδοποιώντας τους «Το ασήμαντο αυτό είναι δοκιμασία του φρονήματος σας και της αποφασιστικότητας σας γενικά. Αν υποχωρήσετε θα προβάλλουν αμέσως, άλλη μεγαλύτερη απαίτηση, γιατί θα νομίσουν ότι και τώρα ενδώσατε από φόβο» (Θουκ. Ιστ. Α140) και καταλήγει λέγοντας «Όταν άνθρωποι προς τους οποίους είμαστε ίσοι, έρχονται χωρίς καμία διαιτησία και προβάλλουν απαιτήσεις, είτε αυτές είναι μικρές είτε είναι μεγάλες, τούτο σημαίνει ότι μας ζητούν υποταγή» (Θουκ. Ιστ. Α 141). Στην συνέχεια αναλύει την στρατηγική κατάσταση και προτείνει δράσεις για τον πόλεμο που είναι αναπόφευκτος, καθώς οι αιτιάσεις αυτές ήταν βεβαίως η εκλυτική αφορμή για τους Σπαρτιάτες και όχι η αιτία.  
Στο τέλος της ομιλίας του προτείνει να απαντήσουν στους Λακεδαιμόνιους με τρόπο που να «από-νομιμοποιεί» διπλωματικά τις όποιες έως τότε δράσεις τους. Θα επέτρεπαν στους Μεγαρείς να χρησιμοποιούν τις αγορές και τα λιμάνια των Αθηναίων, υπό τον όρον ότι αντιστοίχως και οι Λακεδαιμόνιοι θα καταργούσαν την «ξενηλασία» που εφάρμοζαν εναντίων των Αθηναίων και των συμμάχων τους (Θουκ. Ιστ. Α 144). Με αυτόν τον τρόπο για κάθε παραχώρηση που ζητούσαν οι Λακεδαιμόνιοι, οι Αθηναίοι ζητούσαν ένα αντίστοιχο αντάλλαγμα, προκειμένου να την αποδεχτούν. Φυσικά η ανωτέρω αντιπρόταση δεν έγινε δεκτή και ο πόλεμος ξεκίνησε. Όπως είχε αντιληφθεί ο Περικλής, εάν οι απαιτήσεις είχαν γίνει δεκτές, ήταν σίγουρο ότι θα ακολουθούσαν νέες, ακόμα μεγαλύτερες έως ότου ο πόλεμος τελικά ξεκινούσε και πάλιν, καθώς τα πραγματικά αίτια ήσαν εντελώς διαφορετικά.
  Σε ολόκληρη την εξόχως διδακτική ιστορία του πελοποννησιακού πολέμου υπάρχουν τέτοια έξοχα και σαφή παραδείγματα στρατηγικής σκέψης, παραδείγματα που ήταν τότε, όσον είναι και σήμερα επίκαιρα, για όποιον θέλει πράγματι να αντιληφθεί τον τρόπο με τον οποίο χαράσσεται η Στρατηγική και τον τρόπο με τον οποίο οφείλουν να λειτουργούν «Υπέρ Πατρίδος», οι όντως ελεύθεροι άνθρωποι και οι Πολιτείες που θέλουν να παραμείνουν ελεύθερες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο «Θουκυδίδης» διδάσκεται, σήμερα, σε σχολές που διαμορφώνουν στρατηγική σκέψη.
Δυστυχώς οι μόνοι που αγνοούν πλήρως την σημασία και το περιεχόμενο της στρατηγικής σκέψης είναι… οι δύσμοιροι απόγονοι αυτών που την δημιούργησαν. Είμαστε περήφανοι για τους προγόνους μας και για αυτά που προσέφεραν σε ολόκληρο τον κόσμο (είτε πρόκειται για σκέψη, είτε πολιτισμό, είτε τέχνη, είτε επιστήμη) αλλά αγνοούμε επιδεικτικά, μικρόψυχα και αυτοκαταστροφικά το κάθε τι μεγάλο και σπουδαίο για το οποίο «είμαστε υπερήφανοι». Τα αγνοούμε και πράττουμε ακριβώς αυτά που απέφευγαν να κάνουν οι πρόγονοι μας. Φυσικά τα αποτελέσματα αυτής μας της παρατεινόμενης «άγνοιας» είναι ευκρινώς ορατά σε κάθε τομέα της ατομικής και συλλογικής μας ζωής.      
Ας εξετάσουμε γιά παράδειγμα μερικές «ασήμαντες» υποχωρήσεις της «πολιτείας» μας οι οποίες όμως οδήγησαν σε άλλες λιγότερο ασήμαντες απαιτήσεις. Πολλές φορές η δοκιμασία του φρονήματος και της αποφασιστικότητας γίνεται στα πλαίσια έναρξης του διαβόητου «δημοκρατικού διαλόγου» και «διαβούλευσης κοινωνικών εταίρων» για να βρεθούν κάποιες τάχατες «κοινά αποδεκτές» λύσεις σε «μεγάλα προβλήματα» που κατ’ ουσίαν δεν είναι παρά δόλιες και μεθοδευμένες απαιτήσεις όσων θέλουν να ανατρέψουν την ισχύουσα κατάσταση προς όφελος τους εντός της φερ’ ειπείν «πολιτείας»(κοινωνικά / οικονομικά θέματα). Άλλες φορές το συγκεκριμένο «τεστ αντοχής και υποχωρητικότητας» πραγματοποιείται από ξένους παράγοντες οι οποίοι έχουν ως στόχο την ίδια την «ελληνική» «πολιτεία» και τον οριστικό της αφανισμό με την βιολογική εξάλειψη του Ελληνικού Έθνους.
Δεν καταδικάσαμε την δήθεν «αφελή» φιλολογία περί της πώλησης δημόσιας περιουσίας όταν αυτή προερχόταν από φυλλάδες του εξωτερικού και τώρα αυτό αποτελεί αμετακίνητη απαίτηση της «Τρόϊκας». Εφόσον η αντίδραση μας έδειξε εξ αρχής σημάδια ενδοτισμού, διαλλακτικότητας (και δη δουλικής) ήταν σίγουρο ότι οι θρασείες απαιτήσεις θα επαναληφθούν σε πιο έντονη μορφή, έτσι λοιπόν φτάσαμε σήμερα να γίνεται υπό την απειλή διακοπής της οικονομικής βοήθειας. Δεν καταδικάσαμε την απαίτηση των «συμβολικών» απολύσεων στο δημόσιο και σήμερα μας τίθεται ως απαραίτητος όρος για την επόμενη δόση. Το γεγονός της ανυπαρξίας σθεναρής άρνησης της χώρας μας να συνδιαλλαγεί για τέτοια θέματα, ο κακομοιριασμένος ενδοτισμός της ήταν η προκλητική σταγόνα αίματος που ερέθισε τα περιφερόμενα διεθνή αρπακτικά να μας επιτεθούν. Έως που θα φθάσει ο εξευτελισμός της Ιστορίας μας και της ίδιας μας της Υπόστασης ; Τι περιμένουμε δέσμιοι των μειοδοτικών επιλογών της παραλυσίας του «δημοκρατικού τόξου» ; Να τεθεί ως όρος για την επόμενη δόση η πώληση της Ακρόπολης;
Επιπλέον, πολύς και ζωηρός λόγος γίνεται, σε αντίστοιχες περιπτώσεις, για τις λεγόμενες «κόκκινες γραμμές» στην πολιτική της χώρας, μόνον που δεν αποτελούν τίποτα άλλο από βαρύγδουπες και κούφιες εκφράσεις των ελεεινών παλιάτσων του μεταπολιτευτικού πολιτικαντισμού, ολότελα κενές περιεχομένου. Πώς μπορεί άλλωστε μία οργανωμένη κοινωνία να θέσει τα οιαδήποτε όρια όταν οι θεμελιώδεις συστατικές αξίες της έχουν παραμεριστεί, περιθωριοποιηθεί, χλευασθεί κι εκμηδενισθεί; Πώς μπορεί μία συγκροτημένη κοινωνία να απαιτήσει σεβασμό όταν πρωτίστως δεν έχει ξεκαθαρίσει μέχρις ποίου σημείου μπορεί να υποχωρήσει έναντι δράσεων τρίτων (ζητώντας φυσικά τα αντίστοιχα, τουλάχιστον ισοβαρή πάγια ανταλλάγματα κάθε φορά από αυτούς) προτού να φτάσει στο σημείο όπου τίθεται το δαμόκλειο και αδυσώπητο casus belli κυριολεκτικά ή μεταφορικά (καθώς και ο οικονομικός πόλεμος είναι αδιαμφισβήτητα μία αδίστακτη κι ακήρυκτη μορφή πολέμου).
Είναι το πάτριο εθνικό έδαφος κάτι που μπορούμε να παραχωρήσουμε έναντι χρημάτων; Ευρίσκονται  στα πλαίσια των διαπραγματεύσιμων, τμήματα πατρίου εδάφους και εθνικοί πόροι;
Προφανώς ουδέν δικαίωμα έχουμε να διαπραγματευτούμε με πράγματα που παραλάβαμε από τους προγόνους μας (κερδισμένα με αίμα κι ατσάλι και όχι με αγοραπωλησίες ή χρήματα); Μήπως τουναντίον έχουμε απαραβίαστη ελαχίστη υποχρέωση να τα παραδώσουμε τουλάχιστον άφθαρτα στους απογόνους μας;
Οι υποχωρήσεις και η διαλλακτικότητα ασφαλώς είναι συχνά απαραίτητες για κάθε Πολιτεία, αλλά με την απαραίτητη προϋπόθεση να εφαρμόζονται μέσα στα εθνικώς δέοντα κατάλληλα πλαίσια και να εξυπηρετούν, πάντα, το συμφέρον της. Είναι όντως δυνατόν να υποχωρεί κάποιος χωρίς να επιδεικνύει καμία αδυναμία, αλλά για να γίνει αυτό- επιτυχημένα και άρτια- πρέπει η όποια υποχώρηση να διενεργείται μέσα σε αποδεκτά πλαίσια, πάντοτε δε με τα αντίστοιχα βέβαια και ασφαλή ανταλλάγματα. Σε κάθε διαφορετική περίπτωση, όταν θίγονται τα ουσιαστικά δικαιώματα και κεκτημένα, η Πολιτεία δεν έχει το δικαίωμα να υποχωρήσει ούτε καν στα… ασήμαντα κι ελάχιστα !
Για το πανάρχαιο και μεγάλο Έθνος μας θα ήταν επιεικώς άτιμο και επαίσχυντο να χάσουμε στην ειρήνη  έναντι χρημάτων, αυτά που κερδίσαμε στον πόλεμο, έναντι δακρύων και αίματος.
Ανειρήνευτο κι ανελέητο πόλεμο λοιπόν, ενάντια στους ξενόδουλους παραχωρησίες, τους σιχαμερούς κι ουτιδανούς σύγχρονους «μηδίσαντες» ! Εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής έχουμε κάνει την επιλογή μας. Θα συνεχίσουμε την Εθνική Αντίσταση, για Εθνική Ανεξαρτησία, Κοινωνική Δικαιοσύνη και Πολιτειακή Ανασυγκρότηση, έστω κι αν μείνει μόνο ένας από εμάς. Σύμφωνοι με την προγονική προσταγή «ΕΣΤ’ ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΕΡΙΗ!»   

Γ. Ευθυμιάδης

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

Ελλάδα και Σύριζα είναι έννοιες αντίθετες


Ελλάδα και Σύριζα είναι έννοιες αντίθετες
Η ιδεολογικοπολιτική ανηθικότητα, η παραχάραξη της Ιστορικής Αλήθειας, η έμφυτη θρασυδειλία, η απύθμενη αναίδεια αποτελούν τα κυριότερα χαρακτηριστικά των ετερόκλητων δυνάμεων, που αντιτάσσονται λυσσαλέα στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Με αφορμή μια πρόσφατη ανοιχτή συγκέντρωση του Κινήματος στα Τρίκαλα εναντίον του μνημονίου, και τις «αντιδράσεις» των διαφόρων «αντιφασιστών», «αντιρατσιστών» (ουσιαστικά, όμως, ανθελλήνων, για να πούμε τα πράγματα με τα' όνομά τους) δίνεται η ευκαιρία να δείξουμε πόσο μακριά από την Αλήθεια και την Πραγματικότητα βρίσκονται οι εχθροί της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, οι εχθροί της Ελλάδος.
Σε ανακοίνωση, λοιπόν, της Τ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, με τίτλο «Ελλάδα και Ναζισμός είναι έννοιες αντίθετες», όπου γίνεται σχολιασμός της αντιμνημονιακής συγκέντρωσής μας και του χαρακτήρα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, διαβάζουμε ανάμεσα στ' άλλα και τα εξής: «η ΧΑ δε βρέθηκε ΠΟΤΕ δίπλα στον συνταξιούχο που αγωνίζεται να επιβιώσει. Δε βρέθηκε ΠΟΤΕ δίπλα στους αγρότες και τα προβλήματά τους, δίπλα στους αγώνες των νέων που διεκδικούν καλύτερη παιδεία και αγωνίζονται για ένα καλύτερο αύριο. Η ΧΑ δε βρέθηκε ΠΟΤΕ δίπλα στον εργαζόμενο που διεκδικεί ένα καλύτερο μεροκάματο, στον άνεργο που αγωνιά για το μέλλον του. Η ΧΑ δε βρέθηκε ΠΟΤΕ δίπλα στους αγώνες της ελληνικής κοινωνίας, ήταν πάντα απέναντι της και ΕΝΑΝΤΙΟΝ, με πρόσφατο παράδειγμα -μεταξύ άλλων- τις θέσεις υπέρ των εφοπλιστών. Γι' αυτό η ΧΑ είναι χρήσιμη για το σύστημα. Δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα ναζιστικό μόρφωμα. Η πατριδοκαπηλία της «Χρυσής Αυγής», η μεταμφίεσή της σε «αντισυστημική», το ψεύτικο υποκριτικό της ενδιαφέρον για τον ελληνικό λαό, που πλήττεται από τις αντιλαϊκές πολιτικές των Μνημονίων, δεν πρέπει να παρασύρει κανένα».
Στους θρασύτατους, ανυπόστατους και ψευδολόγους του ΣΥΡΙΖΑ έχουμε να πούμε ότι «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί». Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα συνονθύλευμα, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τις λαϊκές διεκδικήσεις. Οι περισσότεροι από τους βο(υ)λευτές και τα στελέχη του δεν έχουν την παραμικρή επαφή  με της ουσιαστική έννοια της λέξης «εργασία». Την ώρα που το μεγαλύτερο μέρος του μισθού των Βουλευτών της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ διατίθεται στην Κοινωνική Αλληλεγγύη και την έμμεση επιστροφή τους στον Ελληνικό Λαό, ιδιαίτερα δε στα πιο δοκιμασμένα από το μνημόνιο λαϊκά στρώματα, οι βο(υ)λετές του ΣΥΡΙΖΑ «κάνουν το κορόιδο» και δεν πράττουν το ίδιο. Ενώ πριν από αρκετούς μήνες ο Τσίπρας είχε δηλώσει ότι ένα μέρος της βουλευτικής αποζημίωσης των συντρόφων του θα πηγαίνει σε «κοινωνικό έργο», στην πράξη δεν είδαμε ποτέ κάτι τέτοιο. Πρέπει, επομένως, να διαθέτουν απίστευτη υποκριτική διάθεση οι συριζαίοι για να ισχυρίζονται, ψευδώς και αναιδώς, τα όσα λένε για συνταξιούχους, αγρότες, νέους, εργαζόμενους, άνεργους. Ομάδες συμπατριωτών μας, για τους οποίους ουδέποτε ενδιαφέρθηκε πραγματικά ο ΣΥΡΙΖΑ.
Όσο για τις κατηγορίες του, ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν βρέθηκε δίπλα στους αγώνες της Ελληνικής κοινωνίας και είναι υπέρ των εφοπλιστών, πραγματικά οι τύποι ξεπερνούν κάθε όριο. Αν ως «αγώνες» εννοούν την συμπαράσταση στους αφγανούς, τους πακιστανούς, τους τανζανούς και τους άλλους λαθρομετανάστες, τότε όντως είμαστε απόντες από αυτούς τους «αγώνες». Όσο για τα περί εφοπλιστών, αυτό που έχουμε να πούμε είναι ότι ο πρόεδρος των βιομηχάνων, Δασκαλόπουλος, συναντήθηκε με τον Τσίπρα και όχι με τον Αρχηγό της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Όπως, επίσης, ότι ο γιόκας της Γιάννας Αγγελοπούλου, αυτό το πλουσιόπαιδο με τις «κοινωνικές ανησυχίες», υποστηρίζει ανεπιφύλακτα τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.
Το να μας αποκαλεί μόρφωμα ένα πολυσυλλεκτικό, πολυτασικό κράμα αλλοπρόσαλλων συνιστωσών αποτελεί το άκρον άωτον της γελοιότητας. «Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα», όπως λέει και η λαϊκή παροιμία. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική «σαλάτα» άνευ προηγουμένου, όπου συνωστίζονται σταλινικοί, μαοϊκοί, τροτσκιστές, ευρωκομμουνιστές,  ευρωσκεπτικιστές, οικολόγοι, κεντρώοι, οπαδοί της Ρόζα Λούξεμπουργκ, πρώην (;) πασόκοι κ.λπ. Επομένως, ο εν λόγω πολυπληθής αχταρμάς αποτελεί τον ορισμό του πολιτικού μορφώματος. Όσο για την «πατριδοκαπηλία», το να μας το αποδίδουν οι υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης, οι προωθητές των αμερικανικών σχεδίων στα Βαλκάνια, οι ξετσίπωτοι υπερασπιστές των σκοπίων και της τουρκίας, οι υβριστές των Ποντίων και των Μικρασιατών, τα εργαλεία του πολιτισμικού ισοπεδωτισμού, αποτελεί τίτλο Τιμής για Εμάς. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι, σε καμία περίπτωση, αντισυστημικό κόμμα. Αποτελεί το «αποσμητικό»  του συστήματος. Υφίσταται μόνο και μόνο για να  συγκρατεί τον Λαό, προκειμένου να μην προσχωρήσει εξ ολοκλήρου στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Η όλη του υφή και δομή, η συνολική πολιτική συμπεριφορά του δεν αποβλέπουν στην αποδυνάμωση και την μετέπειτα συντριβή του ανθελληνικού και αντιλαϊκού αυτού καθεστώτος, αλλά στην διατήρησή του. Αυτά τα ξεδιάντροπα, ξετσίπωτα και ξοφλημένα ανδρείκελα δεν είναι τίποτα άλλο από λιγούρια της εξουσίας. Γι' αυτό και θα τους αντιμετωπίζουμε στον ίδιο βαθμό πολεμικής, περιφρόνησης και αηδίας, όπως τα κόμματα της συγκυβέρνησης. ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ
ΥΓ: Ανακοίνωση εναντίον μας εξέδωσε και κάποιο κομμουνιστικό απολειφάδι, προερχόμενο από το ΚΚΕ παλαιότερα, ο οποίος χαρακτήρισε «ντροπή» την κατάθεση στεφάνου εκ μέρους της Τ.Ο. Τρικάλων της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ για την Γενοκτονία των Ποντίων, της μόνης πολιτικής δύναμης που το έπραξε. Το να το λέει αυτό ένας συμμετέχων στο παρελθόν στο ΚΚΕ, το κόμμα που υμνεί τον σφαγέα του Ποντιακού Ελληνισμού, Στάλιν, αποτελεί πραγματικά τίτλο Τιμής για Εμάς.

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Εθνικό έγκλημα η υποβάθμιση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας


Εθνικό έγκλημα η υποβάθμιση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας
Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ
Το κομματικό κράτος αρχικά απαξίωσε την αμυντική μας βιομηχανία εκμηδενίζοντας την παραγωγή της και δημιουργώντας τεράστια ταμειακά ελλείμματα. Σήμερα, η άθλια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, στοχεύει στην οριστική της διάλυση. Η πράξη αυτή αποτελεί εθνικό έγκλημα. Την ίδια ώρα οι τούρκοι βρίσκονται έτη φωτός μπροστά και παράγουν εξ ολοκλήρου ακόμη και άρματα μάχης 3ης γενιάς (Altay).
Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία δεν είναι ΕΡΤ. Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία αποτελεί εθνικό κεφάλαιο και η άνθησή της είναι απαραίτητη για την εθνική μας ανεξαρτησία. Σε επίπεδο οικονομικό πρέπει να αποτελέσει ξανά σοβαρό μοχλό ανάπτυξης και να εξασφαλίσει χιλιάδες θέσεις εργασίας σε νέους Έλληνες.
Εάν οι συνέταιροι στο ξεπούλημα (Σαμαράς-Βενιζέλος) επιθυμούν περικοπές για να ικανοποιήσουν τα ξένα αφεντικά τους, ας κόψουν τους μισθούς των βουλευτών, τις κρατικές χορηγίες στα κόμματα και τα golden-boys του δημοσίου που δεν παράγουν απολύτως τίποτα. 
Ακολουθεί η πρόταση της Χρυσής Αυγής για την εξυγίανση και αναγέννηση της αμυντικής μας βιομηχανίας (από το κεφάλαιο «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ» του πολιτικού προγράμματος του Λαϊκού Συνδέσμου):
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η σημερινή άθλια κατάσταση της κρατικής Αμυντικής Βιομηχανίας (Α.Β.) με τα μεγάλα ταμειακά ελλείμματα, τις ζημίες και την απαξίωση δείχνει ότι αφενός τα στρατηγικά και επιχειρησιακά σχέδια που εφαρμόστηκαν ήταν ανεπαρκή και αφετέρου ότι η διαχείριση, ο έλεγχος και ο συντονισμός των κρατικών Α.Β. παρά την οικονομική υποστήριξή τους από το κράτος (μετοχοποιήσεις χρεών προς το δημόσιο, εγγυήσεις του δημοσίου, ανάθεση συμβάσεων κ.α.) ήταν λανθασμένη με αποτέλεσμα να αποτύχει ο βασικός στόχος εδραίωσης και ανάπτυξης της εγχώριας Α.Β. πρωτίστως σε εθνικό αλλά και σε  ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι βασικές αιτίες αυτής της κατάστασης είναι γνωστές: έλλειψη ΕΘΝΙΚΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ, ανικανότητα διοικήσεων, κομματικοποίηση, αναξιοκρατία, αδιαφάνεια, επίδραση εξωθεσμικών παραγόντων, μη αξιοποίηση του θεσμού των αντισταθμιστικών ωφελημάτων (Α.Ω.) παρά τα προβλήματα της σχετικής νομοθεσίας, ανύπαρκτη υποστήριξη της Έρευνας και Ανάπτυξης (R&D) και η γενικώς φθίνουσα πορεία της βιομηχανίας στην Ελλάδα είχαν ως  αποτέλεσμα την σταδιακή υποβάθμιση της βιομηχανικής υποδομής και κουλτούρας  και την απαξίωση της Αμυντικής Βιομηχανίας. Παρά ταύτα η κατάσταση στην Αμυντική Βιομηχανία, αν και εξόχως ανησυχητική μετά τις άστοχες και προδοτικές επιλογές της μνημονιακής συγκυβέρνησης, είναι αναστρέψιμη.  Μια χώρα με ισχυρή βιομηχανία και πολύ περισσότερο αμυντική, αποκτά ένα συγκριτικό πλεονέκτημα τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε διπλωματικό - διαπραγματευτικό - αμυντικό. Επιπροσθέτως τα εθνικά θέματα (Αλβανία, Σκόπια, Τουρκία) και η διεθνής κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο επιβάλουν επιτακτικά την ανάκαμψη της Α.Β. και κυρίως την ανάπτυξή της ώστε να διεκδικήσει  μια βαρύνουσα θέση στο ευρωπαϊκό αμυντικό γίγνεσθαι, αλλά κυρίως για να είναι σεβαστή από όλους η αποτρεπτική ισχύς των Ενόπλων μας Δυνάμεων.
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ  ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Η επίτευξη του εθνικού στόχου ανάκαμψης και ανάπτυξης της αμυντικής βιομηχανίας προϋποθέτει μεταξύ άλλων:
Ένταξη της Αμυντικής Βιομηχανίας ως δομικό στοιχείο της αμυντικής θωράκισης και της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας στην  Στρατηγική Άμυνας
Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο για την Α.Β. με ορίζοντα δεκαπενταετίας με πυρήνα τις κρατικές αμυντικές βιομηχανίες  και την συμμετοχή των ιδιωτικών αμυντικών βιομηχανιών.

ΕΘΝΙΚΟ ΟΡΑΜΑ: Το εθνικό όραμα αποτελεί παράγοντα ανάπτυξης και προόδου. Συνεπώς ο στρατηγικός σχεδιασμός με γνώμονα το ρεαλιστικό και το εφικτό αλλά χωρίς όραμα δεν αποτελεί βάση για ισχυρή Α.Β.
Διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα των νευραλγικών  Αμυντικών Βιομηχανιών, δηλαδή του πυρήνα της εγχώριας Α.Β., ως επιλογή στρατηγικής σημασίας, εφαρμόζοντας σύγχρονες διαδικασίες διοίκησης σε ένα αυστηρό πλαίσιο ελέγχου συγκεκριμένων και μετρήσιμων στόχων.
Μέρος του ΦΠΑ, με το οποίο θα εξασφαλίζονται ποσά όχι κάτω των 500  εκατ. ευρώ  ετησίως, θα κατευθύνεται σε ειδικό λογαριασμό του ΥΕΘΑ αποκλειστικά για την ανάπτυξη των Α.Β. της χώρας και τον οποίο θα διαχειρίζεται το Υφυπουργείο Αμυντικής Βιομηχανίας. Στον ίδιο λογαριασμό θα ενσωματώνονται  και οι ποινικές ρήτρες των συμβάσεων των Α.Β.
Εκσυγχρονισμό και ολική αναδιάρθρωση των νευραλγικών Α.Β. σε νέες βάσεις με  καθιέρωση σύγχρονων μεθόδων διοίκησης και κριτηρίων ελέγχου.
Αλλαγή του νομικού πλαισίου για τις προμήθειες αμυντικού υλικού με στόχο την εξασφάλιση των πραγματικών αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων και την υποχρεωτική συμμετοχή της εγχώριας Α.Β. σε όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα.

Αναθεώρηση του θεσμού των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων (Α.Ω.)  με στόχο την σημαντική αύξηση του ποσοστού  Εθνικής Προστιθέμενης Αξίας (Ε.Π.Α.)  στις συμβάσεις παραγωγής, συμπαραγωγής και συνανάπτυξης  με στόχο την απόκτηση τεχνογνωσίας σε τομείς υψηλής τεχνολογίας.
Έγκαιρη ενημέρωση της εγχώριας Α.Β.  για τις εξοπλιστικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ενίσχυση της αυτοδύναμης Έρευνας και Ανάπτυξης στον τομέα των αμυντικών τεχνολογιών και αύξηση του ποσοστού του Π/Υ του ΥΕΘΑ που διατίθεται για R&D. Η ανάπτυξη της Α.Β. θα πρέπει να στηρίζεται στην αλματώδη ανάπτυξη του τομέα Έρευνας και Ανάπτυξης με ενδογενείς δυνάμεις υποχρεωτικά, αλλά και μέσω συνεργασιών με προηγμένες τεχνολογικά και επιστημονικά  εταιρίες του κλάδου.
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΜΥΝΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ (ΕΑΣ)
(Τα αναφερόμενα για την εταιρία ΕΑΣ, που είναι η μεγαλύτερη αμυντική βιομηχανία,  ισχύουν με μικρές τεχνικές διαφοροποιήσεις και για τις υπόλοιπες νευραλγικές αμυντικές βιομηχανίες)
Στο επίπεδο της εταιρίας ΕΑΣ το  Στρατηγικό Σχέδιο θα πρέπει να  στοχεύει στο τρίπτυχο:
• Εξυγίανση
• Σταθεροποίηση
• Ανάπτυξη

Εξέλιξη της εταιρίας από μια προβληματική εταιρία παραγωγής συμβατικών αμυντικών προϊόντων σε μια κερδοφόρα εταιρία παραγωγής διευρυμένης γκάμας προηγμένων τεχνολογικά προϊόντων, με αιχμή του δόρατος την Έρευνα και Ανάπτυξη, με ισχυρή θέση στο διεθνές περιβάλλον πρέπει να αποτελεί το ΕΘΝΙΚΟ μας ΟΡΑΜΑ.
Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων το Eθνικό Στρατηγικό Σχέδιο  πρέπει να είναι δυναμικό, ρεαλιστικό και φιλόδοξο και να περιλαμβάνει συγκεκριμένες προτάσεις:
Παραγγελίες. Πρωταρχική στρατηγική επιλογή πρέπει να είναι η κάλυψη των αναγκών των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, με αύξηση του ποσοστού συμμετοχής της εταιρίας στα εξοπλιστικά προγράμματα και στις προμήθειες αμυντικών υλικών των Ε.Δ. Επίσης θα πρέπει να διερευνηθούν νέα  πεδία όπως τα ανταλλακτικά και τα αναλώσιμα.

Θα πρέπει να αξιοποιηθούν ταυτοχρόνως οι όποιες δυνατότητες υπάρχουν στην διεθνή αγορά. Η αύξηση των εξαγωγών θα έρθει μέσα από την αναθεώρηση της πολιτικής πωλήσεων, τον εκσυγχρονισμό του συστήματος κοστολόγησης και την διεύρυνση της γκάμας παραγόμενων προϊόντων με νέα εξελιγμένα, τεχνολογικά προηγμένα και γιατί όχι πρωτότυπα αμυντικά προϊόντα. Προϋπόθεση είναι η άμεση και ραγδαία  ανάπτυξη του τομέα Έρευνας και Ανάπτυξης. Βασική προϋπόθεση για την εκπόνηση  αξιόπιστου Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου είναι η γνωστοποίηση από τις Ένοπλες Δυνάμεις του ύψους των παραγγελιών που προτίθεται να  αναθέσει την επόμενη τουλάχιστον 5-ετία. Απαιτείται συνεπώς συμφωνία με την ηγεσία του ΥΕΘΑ ώστε να προωθηθεί το πλαίσιο συνεργασίας ΥΕΘΑ και ΕΑΣ με στόχο την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής της εταιρίας  στα εξοπλιστικά και στις προμήθειες αμυντικών υλικών των Ε.Δ. και φυσικά στον προσδιορισμό του ύψους των συμβάσεων, ικανό να συμβάλλει ουσιαστικά στην ανόρθωση και ανάπτυξη της εταιρίας.
Χρηματοοικονομική εξυγίανση. Η πρόθεση της μνημονιακής συγκυβέρνησης είναι να προωθήσει την είσοδο στρατηγικού επενδυτή με πλειοψηφική συμμετοχή. Ιδού ορισμένες λεπτομέρειες αυτής της στρατηγικής του ξεπουλήματος: Ο ιδιώτης στρατηγικός επενδυτής που προφανώς θα είναι ξένος (διότι Έλληνας, γνώστης της αμυντικής βιομηχανίας, δεν υπάρχει):
Θα αναλάβει την αποπληρωμή του χρέους (1,2 δισ. €) που κάποιος άλλος δημιούργησε; Προφανώς ΟΧΙ. Το κόστος αυτό προφανώς θα αναλάβει το Ελληνικό Δημόσιο δηλαδή ο ελληνικός λαός. Θα αναλάβει το κόστος εξορθολογισμού του προσωπικού, την κακή διάρθρωση του οποίου δεν προκάλεσε ο ίδιος; Προφανώς ΟΧΙ.  Το κόστος αυτό προφανώς θα αναλάβει το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή ο ελληνικός λαός (μετατάξεις-απολύσεις). Θα αξιοποιήσει τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα του; Προφανώς ΟΧΙ. Υπάρχουν στην περιοχή μας γειτονικά κράτη περισσότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα π.χ. τα ανατολικά κράτη, τα οποία όπως προαναφέραμε (α) είναι πλέον και αυτά μέλη του ΝΑΤΟ  (β) διαθέτουν πολύ φτηνό εργατικό κόστος (γ) διαθέτουν τεχνική κουλτούρα ιδιαιτέρως υψηλή (δ) διαθέτουν μια βιομηχανική βάση εν υπνώσει. Είναι προφανές ότι ο ξένος επενδυτής θα επιδιώξει να εξασφαλίσει από το Ελληνικό Δημόσιο (ΥΕΘΑ) παραγγελίες συγκεκριμένης αξίας («προίκα»), με ορίζοντα τουλάχιστον πενταετίας (που επί 8 χρόνια δεν ανατέθηκαν στα ΕΑΣ), οι οποίες με νέα δομή και διάρθρωση της εταιρίας, θα εξασφαλίσουν ενδεχομένως κέρδη και  βιωσιμότητα για τα ΕΑΣ, χωρίς όμως καμία εγγύηση για την ανάπτυξη της εταιρίας αλλά κυρίως χωρίς καμία εγγύηση για την εξασφάλιση της αποτρεπτικής ισχύος των Ε.Δ.
ΠΑΓΙΑ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΝΕΥΡΑΛΓΙΚΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΕ ΧΕΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΞΕΝΟ ΕΠΕΝΔΥΤΗ.
Το πρόβλημα δημιουργείται όταν μια χώρα σαν την Ελλάδα, με ανοιχτά μέτωπα σχεδόν με όλους τους γείτονες, αφήνει την αρχαιότερη Α.Β. στα χέρια ξένων που προφανώς δεν σκοπεύουν να δημιουργήσουν μια εταιρία που θα ανταγωνίζεται σε ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον τα  συμφέροντα άλλων δικών τους εταιριών. Όταν την διάσωση και την εξυγίανση των ΕΑΣ αναλαμβάνει ουσιαστικά το Ελληνικό Δημόσιο, δεν είναι καθόλου επιβεβλημένο να αναλάβει ιδιώτης επενδυτής την μετέπειτα πορεία των ΕΑΣ με εξασφαλισμένες συμβάσεις από το ΥΕΘΑ, και χωρίς καμία εγγύηση για την ανάπτυξη και μετεξέλιξη τους σε μια ισχυρή και ανθούσα Α.Β. Είναι χρήσιμο να θυμηθούμε την πορεία της ΕΛΒΟ, η οποία όταν αναλώθηκε η «προίκα» που είχε λάβει από το ΥΕΘΑ, παρουσίασε ζημίες. Επίσης, θα πρέπει να επισημανθεί ότι την κύρια ευθύνη  για την τραγική κατάσταση και την δυσμενή θέση της εταιρίας έχουν οι πολιτικοί προϊστάμενοι και οι διορισμένες διοικήσεις των παρηκμασμένων κομμάτων της ψοφοδεούς δεξιάς και αριστεράς.
Συνεπώς η εγγύηση της επιτυχούς πορείας της εταιρίας δεν είναι μόνο η μορφή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος αλλά η πραγματική βούληση της ιδιοκτησίας (Ελληνικό Δημόσιο) για ανάπτυξη της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας ως βασικού πυλώνα της αμυντικής θωράκισης της χώρας, καθώς και τα πρόσωπα που θα επιλέξει η ίδια να στελεχώσουν την διοίκηση. Τα πρόσωπα αυτά θα πρέπει να είναι ικανά, γνώστες της Α.Β. και της αγοράς αμυντικού υλικού, γνώστες των σχετικών ευρωπαϊκών και διεθνών  θεσμών, ρεαλιστές αλλά και οραματιστές.
Εάν όλα τα βάρη για την εξυγίανση  και ανάπτυξη της εταιρίας  θα τα αναλάβει το Ελληνικό Δημόσια (π.χ. αποπληρωμή του χρέους των 1,2 δισ. € που τα ΕΑΣ αδυνατούν να αποπληρώσουν ακόμα και με τα πιο αισιόδοξα σενάρια πωλήσεων) και η εταιρία καθίσταται στοιχειωδώς βιώσιμη, θα πρέπει να αναληφθούν δράσεις που να ελαφρύνουν αυτή την επιβάρυνση του Ελληνικού Δημοσίου. Τέτοιες δράσεις είναι:
Μεταφορά των μετοχών της ΕΑΣ που ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο από το Υπουργείο Οικονομικών στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο πραγματικός (και τυπικά) ιδιοκτήτης θα μπορεί να ενισχύει την εταιρία του οικονομικά αλλά και να της αναθέτει δουλειές (συμβάσεις).
Πώληση μη παραγωγικής ακίνητης περιουσίας, η οποία θα χαρακτηριστεί έτσι από ειδική επιτροπή και που εκτιμάται σε περίπου 1 δισ. ευρώ.
Η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας μπορεί να γίνει επίσης μέσω ανασχεδιασμού δράσεων όπως για παράδειγμα εγκατάσταση ΑΠΕ (φωτοβολταϊκών ή ανεμογεννητριών) η άλλων δραστηριοτήτων.
Διεκδίκηση αποζημιώσεων από τις «ελλειμματικές» διοικήσεις στο βαθμό που προκύψουν επιβαρυντικά στοιχεία εναντίον τους μετά από εισαγγελικές έρευνες που θα πρέπει άμεσα να διαταχθούν.
Άλλα μέτρα χρηματοοικονομικής εξυγίανσης είναι:
Μείωση Αποθεμάτων (σήμερα είναι 130 εκατ. ευρώ)
Απαιτήσεις από  ΙΡΑΚ (άμεση ρευστοποίηση των 127 εκατ. δολαρίων  περίπου)
Εξάλειψη των πρωτογενών ελλειμμάτων.

Παραγωγή
Μεταφορά εγκαταστάσεων εργοστασίου Ελευσίνας, του γωμοτηρίου της Καλυκοποιείας (Υμηττός) και των Φυσιγγίων Κυνηγίου (Υμηττός) στο Εργοστάσιο Λαυρίου ενοποιώντας τις δραστηριότητες  γόμωσης, συναρμολόγησης και συσκευασίας όλων των  πυρομαχικών.
Κατάργηση του καθεστώτος Ανώνυμης Εταιρίας, θυγατρικής των ΕΑΣ, του εργοστασίου της Μεταλλουργικής Βορείου Ηπείρου (ΜΒΗ) και ένταξή του ως εργοστάσιο  του Εμπορικού Τομέα των ΕΑΣ.
Κατάργηση του καθεστώτος ΕΠΕ, θυγατρική των ΕΑΣ, της Ηλεκτρομηχανικής Κύμης  (ΗΜΚ) και ένταξή της ως εργοστάσιο του Εμπορικού Τομέα των  ΕΑΣ . 
Αναδιοργάνωση γραμμών παραγωγής με στόχο την μείωση του κόστους  και βελτίωση της ποιότητας των παραγομένων προϊόντων.

Τεχνολογική αναβάθμιση. Αξιοποίηση και ανάπτυξη του Engineering (σχεδιασμός/μελέτη παραγωγής).
Εξορθολογισμός και αναδιάρθρωση της Οργανωτικής Δομής και του Προσωπικού  ώστε να καλύψουν τις ανάγκες που θα προκύψουν όχι μόνο από το πρόγραμμα πωλήσεων αλλά και των αναγκών Έρευνας και Ανάπτυξης.
Έρευνα & Ανάπτυξη (R&D)
Ένας ισχυρός τομέας Έρευνας και Ανάπτυξης  οδηγεί στην κατοχή τεχνογνωσιών αιχμής , βασική προϋπόθεση  ισχυροποίησης της θέσης της εταιρίας μας στο εσωτερικό και κυρίως στο εξωτερικό περιβάλλον. Η δραματική κατάσταση στον τομέα Έρευνας & Ανάπτυξης επιβάλει διαρθρωτικές αλλαγές, μέτρα αναδιοργάνωσης αλλά και χρηματοδότησης, επιδιώκοντας την αύξηση του ποσοστού κατοχής τεχνογνωσίας στους κυριότερους τομείς της Αμυντικής Τεχνολογίας σύμφωνα με συγκεκριμένους και μετρήσιμους στόχους.
Στενότερη συνεργασία των ΕΑΣ με το ΥΕΘΑ
Συμμετοχή των ΕΑΣ στην υλοποίηση  και στον σχεδιασμό σε όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα που έχουν σχέση με την τεχνογνωσία  της εταιρίας. Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να επιδιωχθεί η σύναψη μακροπρόθεσμων  συμβάσεων παραγωγής ή και συμπαραγωγής με προηγμένες τεχνολογικά εταιρίες του εξωτερικού όταν πρόκειται για προϊόντα αυξημένου τεχνολογικού και γνωστικού ενδιαφέροντος.
Αλλαγή του νομικού πλαισίου για τις προμήθειες αμυντικού υλικού με στόχο την εξασφάλιση των πραγματικών αναγκών, την υποχρεωτική συμμετοχή της εγχώριας Α.Β. στα εξοπλιστικά προγράμματα και στις προμήθειες των Ε.Δ. .
Μέτρα ενίσχυσης της διαφάνειας με πραγματική αξιοποίηση του θεσμού του Εσωτερικού Ελέγχου.
Η διασφάλιση της κερδοφορίας στα αμυντικά προϊόντα παρά τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης αγοράς, πρέπει να αποτελέσει έναν από τους στόχους του στρατηγικού σχεδίου για την Α.Β.  Σε περίπτωση  αποδοχής της άποψης ότι στα προϊόντα της Α.Β. δεν μπορεί να εξασφαλιστεί κερδοφορία (ως θέση ), οι κίνδυνοι για απόκλιση από τους όποιους στόχους θα τεθούν  είναι μεγάλοι.
Για τις δραστηριότητες που δεν θεωρούνται αμιγώς αμυντικές (Εμπορικός Τομέας)  η επιβίωση και κυρίως η ανάπτυξή τους στο ανταγωνιστικό περιβάλλον, που είναι διαφορετικό από  αυτό των αμυντικών προϊόντων, θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με την ένταξή τους σε μια ανεξάρτητη και ευέλικτη μορφή, στα πρότυπα της εμπορικής αγοράς, και ταυτόχρονη διείσδυση στην αγορά με τα brand name των ΕΑΣ όπως  π.χ. των κυνηγετικών φυσιγγίων ΠΥΡΚΑΛ.